โยเซฟจึงลุกขึ้นพาพระกุมารและพระมารดาออกเดินทางในคืนนั้น
ลองจินตนาการมุมของโยเซฟและมารีย์ที่เพิ่งจะมีบุตรได้ไม่กี่สัปดาห์ก่อนหน้านี้ ในขณะที่มีเรื่องราวเกิดขึ้นมากมายในช่วงหลายเดือนที่ผ่านมา ทั้งการตั้งครรภ์เดชะพระจิตเจ้า ทั้งการรับมารีย์เป็นภรรยา การเดินทางไปลงทะเบียนสำมะโนประชากร (และที่ไม่มีบันทึกไว้ในพระวรสารแต่พอจะเทียบเคียงได้อย่างการแต่งงาน การเตรียมตัวสร้างครอบครัว ฯลฯ) โยเซฟมีเรื่องราวมากมายต้องจัดการในฐานะหัวหน้าครอบครัว
แต่เมื่อทราบว่าครอบครัวถูกปองร้าย สิ่งที่โยเซฟทำคือ “หนี” ซึ่งเป็นสิ่งที่ทูตสวรรค์แจ้งให้ทราบ
อียิปต์อยู่ห่างออกไปประมาณ 240 กิโลเมตร ซึ่งไม่ไกลนักจากอิสราเอลแต่ว่าอยู่นอกเขตปกครองของเฮโรด พร้อมทั้งยังมีชุมชนชาวยิวอยู่ด้วย ดังนั้นถือว่าเป็นการตัดสินใจที่ดีที่โยเซฟพาครอบครัวไปอยู่ที่นั่น เพราะทั้งมารีย์และพระกุมารจะปลอดภัย
การที่โยเซฟหนีไปอียิปต์ ยังชวนให้คิดถึงเรื่องราวของโยเซฟอีกคนหนึ่งในพันธสัญญาเดิมที่ถูกจับไปอียิปต์และกลับกลายเป็นคนช่วยพี่น้องให้รอดตายจากเหตุกันดารอาหาร
หลังจากเฮโรดตายแล้ว ทูตสวรรค์มาแจ้งให้โยเซฟทราบเพื่อให้พาครอบครัวกลับไปอิสราเอล อยากให้สังเกตว่าทั้งการหนีไปอียิปต์ และการย้ายกลับดินแดนอิสราเอล เมื่อโยเซฟทราบว่าสิ่งนี้คือพระประสงค์ของพระเจ้า โยเซฟรีบลุกขึ้นทำตามที่ทูตสวรรค์บอกทันทีทุกครั้งโดยไม่มีอิดออด ไม่มีคำถาม ไม่มีการต่อรอง อาจกล่าวได้ว่าเรารู้จักโยเซฟน้อยมากจากพระวรสาร แต่เท่าที่เรารู้จักก็เพียงพอที่จะยืนยันว่าท่านเชื่อฟังพระเจ้าเสมอ
ในความยากลำบาก และโดยเฉพาะการถูกปองร้ายนั้น บางครั้งไม่จำเป็นต้องอดทน ไม่จำเป็นต้องสู้ แต่การหนีก็ใช้การทิ้งปัญหา โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อปัญหามาจากบุคคลที่ประสงค์ร้ายโดยที่เราอาจไม่ได้ทำอะไรให้ การหนี รอคอยเวลาของพระเจ้าที่จะจัดการเรื่องราวต่างๆ ให้อาจเป็นสิ่งที่เหมาะสมกว่าโดยเฉพาะในโลกปัจจุบันที่ผู้คนเริ่มไม่อดทน เริ่มตอบแทนการกระทำตามอย่างที่ได้รับโดยไม่คำนึงว่าถูกต้องหรือไม่ บางทีเรากำลังตอบโต้ด้วยสิ่งที่ไม่ต่างกัน เมื่อคนทำร้ายเรา เราทำร้ายกลับ และกลับกลายเป็นการต่อสู้แก้แค้นกันจนไม่มีวันสิ้นสุด
หากจำเป็นต้องหนี ก็หนีเถิด ขอให้มั่นใจว่าพระเจ้ามีวิธีจัดการเรื่องราวต่างๆ ให้ดีที่สุดในแบบของพระองค์.

…ลาซารัส…