“มีต้นไม้แห่งชีวิตและมีต้นไม้แห่งความรู้ดีรู้ชั่ว”
บทอ่านสัปดาห์แรกของเทศกาลมหาพรตทุกปีพูดถึงเรื่องพระเยซูเจ้าทรงถูกประจญ ซึ่งในปีนี้เราอ่านพระวรสารของนักบุญมัทธิว พระศาสนจักรชวนเราเชื่อมโยงเหตุการณ์บาปครั้งแรกของมนุษยชาติกับชัยชนะต่อการประจญของพระเยซูเจ้า
เชื่อว่าทุกท่านคงคุ้นเคยกับเรื่องราวการสร้างมนุษย์จากหนังสือปฐมกาลด้วยตำนานที่น่าอ่านเหมือนเรื่องเล่าอยู่แล้ว เช่น “พระเจ้าทรงเอาฝุ่นจากพื้นดินมาปั้นมนุษย์และทรงเป่าลมแห่งชีวิตเข้าไป… มนุษย์จึงเป็นผู้มีชีวิต” (ปฐก 2:7) และเรื่องบาปแรกของมนุษย์ซึ่งเกิดขึ้นมาจากการกินผลไม้จากต้นไม้แห่งความรู้ดีรู้ชั่ว
เราอาจไม่ค่อยได้สังเกตข้อความนี้ แต่พระคัมภีร์เล่าว่า ณ สวนแห่งนี้ “มีต้นไม้แห่งชีวิตต้นหนึ่งอยู่ที่กลางสวน และมีต้นไม้แห่งความรู้ดีรู้ชั่ว” (ปฐก 2:9) ต้นไม้แห่งชีวิตเป็นเครื่องหมายถึงความสนิทสัมพันธ์กับพระเจ้า และให้น้ำพระทัยของพระเจ้าเป็นใหญ่ ส่วนต้นไม้แห่งความรู้ดีรู้ชั่วหมายถึงการเลือกเอาน้ำใจของตนเอง ให้การตัดสินใจของตนเองเป็นใหญ่
สวนแห่งนี้ มนุษย์เป็นเจ้าของทุกสิ่งทุกอย่าง เว้นแต่ต้นไม้สองต้นนี้ เพราะตัดสินว่าสิ่งใดดีหรือไม่ดียังเป็นหน้าที่ของพระเจ้าอยู่ ไม่ใช่หน้าที่ของมนุษย์
และอย่างที่เราทราบ… มนุษย์เลือกที่จะตัดสินใจเองด้วยเหตุผลที่ว่า “ท่านจะเป็นเหมือนพระเจ้า คือรู้ดีรู้ชั่ว” มนุษย์ปรารถนาจะกำหนดสิ่งต่างๆ ด้วยตนเองและไม่ขึ้นกับพระเจ้า
เราจะเห็นความเชื่อมโยงนี้กับเหตุการณ์ในพระวรสารด้วย กล่าวคือ
อาดัมและเอวาอยู่ในสวนที่สวยงามแต่พ่ายแพ้ ส่วนพระเยซูเจ้าอยู่ในถิ่นทุรกันดาร พระองค์ชนะ
อาดัมและเอวาเลือกที่จะ “กิน” ส่วนพระเยซูเจ้าเลือกที่จะ “อด”
อาดัมและเอวาเลือกจะสงสัยพระวาจาของพระเจ้า ส่วนพระเยซูเจ้าเลือกจะเชื่อพระวาจาของพระเจ้า
ขอให้ตาของเราเปิด ไม่ใช่เหมือนอาดัมและเอวาที่ตาเปิดแล้วพบความอับอาย แต่เปิดเพื่อมองเห็นและรับพระหรรษทานของพระเจ้าเข้ามาในชีวิต เป็นพิเศษในเทศกาลมหาพรตที่เริ่มต้นขึ้นแล้วนี้ด้วย.

…ลาซารัส…