ความสำคัญของเทศกาลมหาพรตก็คือช่วงเวลาของการเตรียมจิตใจเพื่อสมโภชปัสกา ซึ่งเป็นเหตุการณ์สำคัญที่สุดในความเชื่อของพวกเรา เรื่องราวในพระวรสารระหว่างนี้ก็จะเป็นเรื่องการเดินทางของพระเยซูเจ้ามุ่งสู่กรุงเยรูซาเล็ม ในสัปดาห์นี้ จะเป็นเรื่องการจำแลงพระวรกายของพระองค์โดยมีตัวแทนของบรรดาสาวกอยู่ในเหตุการณ์ เพื่อรับรู้ถึงพระสิริมงคลที่จะเกิดขึ้นกับพระองค์ในอนาคต ขณะที่เดินลงจากภูเขาพระองค์ทรงกำชับศิษย์ไม่ให้เล่าเรื่องนี้ให้ผู้ใดฟัง จนกว่าทุกสิ่งจะสำเร็จเป็นความจริง
ในระหว่างทางมุ่งสู่กรุงเยรูซาเล็ม พระเยซูเจ้าได้พบกับหญิงชาวสะมาเรีย ในบทสนทนาพระเยซูเจ้าได้ทรงพูดถึงน้ำทรงชีวิต สัปดาห์ต่อไปก็จะเป็นเรื่องการรักษาคนตาบอดแต่กำเนิดพระองค์ทรงเปิดตาคนตาบอด ต้องการสื่อความหมายถึงการเปิดจิตใจของผู้คนให้ยอมรับและติดตามพระองค์ จากนั้นก็เป็นเหตุการณ์สำคัญที่เบธานี การเรียกลาซารัสหลังจากที่ตายไปแล้วให้กลับคืนชีพ เพื่อยืนยันถึงอำนาจของพระองค์ที่มีเหนือความตาย เรื่องราวเหล่านี้นำพาเราให้ติดตามพระเยซูเจ้าพร้อมกับการมองดู รับรู้ ถึงการกระทำของพระองค์ ในสัปดาห์สุดท้ายของเทศกาลมหาพรต เป็นการเสด็จเข้าสู่กรุงเยรูซาเล็ม เราร่วมรำลึกความชื่นชมยินดีของบรรดาผู้คนที่ติดตามด้วยการแห่ใบลาน และในตอนปลายสัปดาห์ก็จะเป็นช่วงเวลาที่จะรำลึกถึงพระทรมานการสิ้นพระชนม์และการเสด็จกลับคืนพระชนมชีพของพระองค์
ในส่วนของคริสตชน ระหว่างนี้มีคำพูดบอกว่า “ให้กลับใจ” หากจะคิดถึงคำว่า “กลับ” ก็คือการหมุน การเปลี่ยนทิศทาง การเปลี่ยนใจ ท่าทีนี้ไม่ใช่เพียงสำหรับคนที่อยู่ห่างจากพระ แต่สำหรับทุกคน เพื่อจะได้หันกลับมาใกล้ชิดกับพระ การกลับใจนี้ไม่ใช่เกิดขึ้นภายในจิตใจเงียบๆ แต่ยังแสดงออกภายนอกด้วย จากความคิด คำพูดและการกระทำ เป็นการหันหลังกลับจากสิ่งที่เคยทำมาก่อนหน้า อะไรที่เป็นเรื่องไม่ดี การละเลย หรือการละเมิด เป็นสิ่งที่เราควรจะปรับเปลี่ยนแก้ไขอย่างจริงจัง
ควบคู่กับการกลับใจก็คือการทำกิจใช้โทษบาป กิจการใช้โทษที่พระสงฆ์กำหนดให้ปฏิบัติเมื่อรับศีลอภัยบาปเป็นเรื่องหนึ่ง แต่ในช่วงเวลานี้ที่เชิญชวนเราให้คิดถึงการทำกิจการใช้โทษบาป อาจจะเป็นการสวดภาวนาเพิ่มมากขึ้น การทำพลีกรรมบังคับกายและใจ อดทนต่อความยากลำบากและยกถวายแด่พระเจ้า การทำกิจเมตตาปรานีช่วยเหลือผู้อื่นด้วยความตั้งใจ สิ่งเหล่านี้เป็นส่วนหนึ่งที่ของการใช้โทษบาป
จิตตารมณ์ของมหาพรตเป็นเรื่องสำคัญ ที่อยากให้พี่น้องทุกคนได้นำไปปฏิบัติ การอดเนื้อการจำศีลอดอาหาร เป็นความตั้งใจละทิ้งความสะดวกสบาย รวมทั้งละทิ้งน้ำใจของตน การทำตามความชอบของตนเอง เราสามารถอดเนื้อในมื้ออาหารที่เราทาน รวมทั้งการทานอาหารพอประมาณเพื่อเป็นการประทังความหิว เป็นการอดอาหารได้เสมอ การละเว้นการใช้สื่อโซเชียล การปล่อยให้มีเวลาว่างให้มีเวลาเงียบเพื่อไตร่ตรองและสวดภาวนา การลดความฟุ่มเฟือยจากการจับจ่ายใช้สอยเกินจำเป็น ไม่ยึดติดและทำให้เรามีอิสระเพื่อใกล้ชิดกับพระเจ้า.

สวัสดี…พ่ออดิศักดิ์