Author: assump

ข้อคิดอาทิตย์ที่ 2 เทศกาลปัสกาปีB ยน20:19-31…โทมัสตอบว่า“ถ้าข้าพเจ้าไม่ได้เห็นรอยตะปูที่พระหัตถ์และไม่ได้เอานิ้วแยงเข้าไปที่รอยตะปูและไม่ได้เอามือคลำที่ด้านข้างพระวรกายของพระองค์ข้าพเจ้าจะไม่เชื่อเป็นอันขาด”…“องค์พระผู้เป็นเจ้าของข้าพเจ้าและพระเจ้าของข้าพเจ้า” …คงเป็นความเข้าใจผิดที่เชื่อว่าความเชื่อศรัทธาในองค์พระเยซูเจ้าสำหรับคนที่ได้เห็นพระเยซูเจ้าเป็นเรื่องที่ง่ายกว่าสำหรับพวกเราที่ไม่ได้เห็นพระองค์เหมือนพวกเขา…พระวรสารเองได้แสดงให้เห็นว่ามีคนจำนวนไม่น้อยที่ได้เห็นพระเยซูเจ้าแต่ก็ไม่ได้เชื่อในพระองค์เพราะแลเห็นแล้วก็ไม่จำเป็นว่าจะต้องเชื่อเพราะการที่จะเชื่อนั้นเรียกร้องการตัดสินใจ…           ข้อคิด…จริงๆแล้วไม่ใช่ว่าใครที่อยากจะมีความเชื่อความศรัทธาในพระเจ้าและในองค์พระเยซูเจ้านั้นจะสามารถได้มาง่ายๆพระวรสารได้แสดงให้เห็นว่าแม้พวกอัครสาวกที่ใช้ชีวิตอยู่กับพระเยซูเจ้าก็มีปัญหาในเรื่องของความเชื่อเหมือนกันโทมัสมิใช่เป็นอัครสาวกเพียงคนเดียวที่สงสัยว่าพระเยซูเจ้าได้ทรงกลับคืนพระชนมชีพจริงๆหรือเปล่าอัครสาวกองค์อื่นๆก็มีความสงสัยคล้ายๆกันนักบุญมาระโกบอกพวกเราว่าเมื่อพระเยซูเจ้าได้ประจักษ์ให้กับพวกเขาได้แลเห็นในเวลาเย็นของวันอาทิตย์ปัสกานั้นพระองค์ได้ทรงตำหนิพวกเขาสำหรับความเชื่อยากและความใจแข็งกระด้างของพวกเขาเพราะว่าพวกเขามิได้เชื่อคนที่ได้แลเห็นพระองค์หลังจากที่พระองค์ได้ทรงกลับคืนพระชนมชีพแล้ว(มก16: […]

ข้อคิดประจำวันอาทิตย์สมโภชปัสกา ยน20: 1-9…เขาเห็นและมีความเชื่อแต่อัครสาวกทั้งสองยังไม่เข้าใจพระคัมภีร์ที่ว่าพระเยซูเจ้าต้องทรงกลับคืนพระชนมชีพจากบรรดาผู้ตาย… วันนี้เป็นวันแห่งการเฉลิมฉลองเป็นวันที่พระคริสตเจ้าได้ทรงหักโซ่ตรวนแห่งความตายและได้ทรงเสด็จกลับคืนชีพจากความตายอย่างพระผู้มีชัย…มิใช่เพื่อพระองค์เองแต่เพื่อเรามนุษย์ทุกๆคนและพระองค์ทรงต้องการให้เราได้มีส่วนร่วมในชัยชนะอันยิ่งใหญ่เหนือบาปและความตายของพระองค์นี้ ข้อคิด…นักบุญเปโตรได้ปราศรัยกับประชาชนว่า“เขาประหารพระเยซูเจ้าชาวนาซาเร็ธโดยตรึงบนไม้กางเขนแต่พระเจ้าได้ทรงบันดาลให้พระองค์กลับคืนพระชนมชีพในวันที่สามและโปรดให้พระองค์แสดงพระองค์มิใช่แก่ประชาชนทั้งปวงแต่ทรงแสดงพระองค์แก่บรรดาพยานที่พระเจ้าทรงเลือกสรรไว้ล่วงหน้าแล้วคือเราทั้งหลายที่ได้กินและได้ดื่มร่วมกับพระองค์หลังจากที่ทรงกลับคืนพระชนมชีพจากบรรดาผู้ตาย”(กจ10: 34-43) การรับทนทุกข์ทรมานและการสิ้นพระชนม์ที่ไม้กางเขนและการกลับคืนพระชนมชีพของพระเยซูเจ้าพระผู้ไถ่ได้นำความรอดพ้นมาสู่มนุษยชาติเหตุที่พระองค์ทรงปรารถนาสิ้นพระชนม์ที่ไม้กางเขนเพื่อเรามนุษย์ทุกคนก็เพราะทรงมีพระประสงค์ให้เราผู้เชื่อและศรัทธาในพระองค์ได้รับชีวิตนิรันดร์คือเมื่อถึงกำหนดเวลาพระองค์ได้ทรงพอพระทัยเสด็จลงมาจากสวรรค์มาบังเกิดเป็นมนุษย์เหมือนกับเรามนุษย์ในทุกอย่างยกเว้นบาปเพื่อให้เราสามารถรับนิรันดรภาพเป็นมรดกตามพระสัญญาและเจริญชีวิตกับพระองค์ตลอดไปในพระอาณาจักรของพระเจ้า นี่แหละเป็นพระหรรษทานที่เราได้รับจากพระธรรมล้ำลึกปัสกาซึ่งเราทำการเฉลิมฉลองอยู่ในขณะนี้และเป็นพระคุณที่เราได้รับในโอกาสสมโภชปัสกานี้อันเป็นวันสมโภชที่ยิ่งใหญ่และน่าปรารถนาที่สุดประจำปีพิธีกรรมของบรรดาคริสตชนและนี่เป็นการเริ่มต้นชีวิตจิตของผู้ที่กำลังจะเกิดใหม่ด้วยน้ำแห่งศีลล้างบาปเป็นน้ำที่ให้ชีวิตเป็นน้ำจากธารน้ำพุของพระคริสตเจ้าและพระศาสนจักรพวกเขาจะเกิดใหม่อย่างทารกไร้เดียงสาเสียงร้องของทารกนั้นก็บ่งบอกถึงมโนธรรมที่ใสสะอาดของพวกเขาพวกเขาได้รับชีวิตใหม่ในความเชื่อด้วยน้ำแห่งศีลล้างบาปเมื่อพวกเขาออกจากท่อธารน้ำแห่งพระหรรษทานศีลล้างบาปและได้รับแสงเทียนปัสกาซึ่งจะลุกโชติช่วงสว่างไสว…การสมโภชปัสกานำพระหรรษทานและความศักดิ์สิทธิ์จากสวรรค์มาสู่มนุษย์ด้วยการฉลองธรรมล้ำลึกปัสกานี้เป็นประจำทุกๆปีนอกจากนั้นพวกเขาก็จะได้รับการเลี้ยงดูจากพระศาสนจักรผู้เป็นมารดาที่รักและเอาใจใส่บรรดาบุตรของท่านด้วยทิพยาหารจากศีลมหาสนิทพวกเขาจะได้เป็นสมาชิกของหมู่คณะและของพระศาสนจักรซึ่งจะนมัสการพระเจ้าหนึ่งเดียวในพระตรีเอกภาพและพวกเขาจะขับร้องเพลงสดุดีที่เหมาะกับเทศกาลนี้พร้อมกับประกาศว่า“นี่เป็นวันที่พระเจ้าทรงสถาปนาขึ้นให้เราชื่นชมยินดีกันเถิด” เป็นพระเยซูคริสตเจ้าเองซึ่งเป็นพระวจนาตถ์ผู้เนรมิตความสว่างณเวลาที่พระเจ้าทรงสร้างโลกพระองค์ได้ทรงตรัสถึงพระองค์เองว่า“เราเป็นความสว่างของกลางวันผู้ใดเดินในความสว่างของกลางวันนี้จะไม่สะดุด” พระวาจานี้หมายความว่าผู้ใดติดตามพระคริสตเจ้าในทุกๆย่างก้าวก็จะเดินหนทางแห่งชีวิตตามทางของพระองค์จนบรรลุถึงพระบัลลังก์แห่งความสว่างนิรันดร์ในพระอาณาจักรพระเจ้า […]

สวัสดีพี่น้องที่รักอาทิตย์นี้เราเข้าสู่อาทิตย์ใบลานหรือ อาทิตย์พระมหาทรมานอาทิตย์ในสัปดาห์ศักดิ์สิทธิ์ซึ่งจะเริ่มต้นขึ้นด้วยการเสด็จเข้ากรุงเยรูซาเล็มอย่างสง่าของพระเยซูเจ้า พิธีกรรมวันนี้จะเริ่มต้นด้วยการเข้าอย่างผู้ชนะของพระเยซูคริสตเจ้าผู้ทรงเป็นกษัตริย์ด้วยการเสกใบลานและการแห่ใบลานอย่างสง่าด้วยความชื่นชมยินดีแล้วหลังจากนั้นเราก็จะได้ยินเรื่องราวพระมหาทรมานของพระเยซูเจ้าที่เพิ่งได้รับการต้อนรับเยี่ยงกษัตริย์แต่กลับทรงถูกเฆี่ยนตีสบประมาทถูกตรึงและสิ้นพระชนม์บนไม้กางเขน พระวรสารในอาทิตย์ใบลานนี้จะยาวมากและเมื่ออ่านจบแล้วพระสงฆ์จะไม่มีการกล่าวคำว่า“นี่คือพระวาจาของพระเจ้า”แต่ทุกอย่างจบลงแบบเงียบๆเพื่อให้สัตบุรุษได้สะท้อนเรื่องราวพระมหาทรมานที่เพิ่งได้ยินไปซึ่งพระสงฆ์อาจจะเทศน์สั้นๆก็ได้เพื่อให้แต่ละคนได้เข้าใจความหมายที่แท้จริงสำหรับพันธกิจการไถ่กู้ของพระคริสตเจ้าและความรักของพระเจ้าที่ทรงมีต่อมนุษย์ว่าความตายของพระองค์นี้มิใช่เป็นความพ่ายแพ้หรือเป็นเพราะผลจากการเมืองแต่ความตายของพระองค์นี้คือชัยชนะที่มีเหนือบาปและความตายรวมทั้งยังเป็นรอดพ้นฝ่ายวิญญาณสำหรับมนุษยชาติ การเสด็จเข้ากรุงเยรูซาเล็มอย่างสง่าในฐานะกษัตริย์และพระแมสิยาห์ในพิธีกรรมวันนี้ช่วยทำให้เราพบความจริงของพระเยซูเจ้าว่าพระองค์ทรงเป็นกษัตริย์พระแมสสิยาห์และลูกแกะของพระเจ้า ในฐานะกษัตริย์: การประทับบนหลังลาที่มีผ้าปูหลังและบรรดาประชาชนต้อนรับพระองค์ด้วยกิ่งปาล์มคือการเสด็จเข้ากรุงเยรูซาเล็มในฐานะกษัตริย์ของพระเยซูเจ้า(1 มคบ13:51) เพราะลาเป็นสัญลักษณ์แห่งสันติภาพและความสุภาพ  ซึ่งโดยปกติกษัตริย์จะทรงม้านำทหารสู้ศึกสงครามแต่เมื่อได้รับชัยชนะและนำความสงบสุขสู่บ้านเมืองกษัตริย์จะทรงประทับบนหลังลาเข้าเมืองอย่างผู้มีชัยพระเยซูเจ้าก็ทรงเป็นกษัตริย์ที่เข้าเมืองอย่างผู้มีชัยเช่นกันแต่พระองค์มิใช่กษัตริย์ที่มาปลดปล่อยพวกเขาจากการกดขี่ทางการเมืองแต่ทรงเป็นองค์สันติราชาที่นำความชื่นชมยินดีและสันติสุขภายในจิตใจมาสู่มนุษยชาติ […]

ข้อคิดอาทิตย์(ใบลาน) พระทรมานของพระเยซูคริสตเจ้าปีB         มก11: 1-11 และมก14: 1-15, 47…โฮซันนาขอถวายพระพรแด่ผู้มาในพระนามขององค์พระผู้เป็นเจ้าขอพระพรจงมีแด่พระอาณาจักรที่กำลังจะมาถึงของกษัตริย์ดาวิดบรรพบุรุษของเราโฮซานนาณสวรรค์สูงสุด…ท่านทุกคนจะทอดทิ้งเรา…แต่เมื่อเรากลับคืนชีพแล้วเราจะไปยังแคว้นกาลิลีก่อนหน้าท่าน […]

      สวัสดีครับพี่น้องที่รักพบกันอีกครั้งในอาทิตย์ที่5 อาทิตย์สุดท้ายของเทศกาลมหาพรตก่อนเข้าสู่สัปดาห์ศักดิ์สิทธิ์อาทิตย์แห่งพระมหาทรมานซึ่งจะเริ่มต้นด้วยวันอาทิตย์แห่ใบลาน(25 มี.ค. 2018) อาทิตย์ที่พระเยซูเจ้าทรงเสด็จเข้ากรุงเยรูซาแล็มอย่างสง่าเพื่อไปรับความตายและทำให้มนุษย์ทุกคนได้รับความรอดพ้นด้วยการหลั่งพระโลหิตเพื่อไถ่บาปมนุษย์ทุกคน สำหรับในอาทิตย์นี้ในพระวรสารบอกให้เราทราบว่ามีผู้คนจำนวนมากที่ขึ้นไปนมัสการพระเจ้าที่กรุงเยรูซาเล็มในงานฉลองนั้นมีชาวกรีกบางคนรู้สึกประทับใจในพระเยซูเจ้าพวกเขาจึงไปหาฟิลิปและบอกกับท่านว่า“ท่านครับพวกเราอยากเห็นพระเยซูเจ้า”พระเยซูเจ้าจึงได้ใช้โอกาสนี้อธิบายว่า“พระองค์เป็นใคร?”โดยพระองค์ทรงประกาศว่าพระองค์คือพระผู้ไถ่หรือบุตรแห่งมนุษย์ที่จะต้องถูกยกขึ้นบนไม้กางเขนเพื่อทำให้พระบิดาได้รับพระสิริรุ่งโรจน์และเวลาแห่งพระสิริรุ่งโรจน์ของพระองค์ใกล้จะมาถึงแล้ว นอกจากนั้นพระองค์ยังสอนเราว่าวิธีการที่จะการรู้จักกับพระองค์ได้ดีที่สุดก็คือการมีชีวิตแบบพระเยซูเจ้าด้วยการตายต่อตัวเราเองและยอมตายจริงๆเพราะ“ถ้าเมล็ดข้าวไม่ตกลงดินและตายไปมันก็จะเป็นเพียงเมล็ดเดียวเท่านั้นแต่ถ้ามันตายมันก็จะบังเกิดผลมากมาย  […]

ข้อคิดอาทิตย์ที่ 5 เทศกาลมหาพรตปีB         ยน12: 20-33…ถ้าเมล็ดข้าวได้ตกลงในดินและตายไป…มันก็จะบังเกิดผลมากมาย…ข้าแต่พระบิดาเจ้าข้าโปรดช่วยข้าพเจ้าให้พ้นจากเวลานี้…โปรดประทานพระสิริรุ่งโรจน์แด่พระนามของพระองค์เถิด…เมื่อเราจะถูกยกขึ้นจากแผ่นดินเราจะดึงดูดทุกคนเข้ามาหาเรา          เมล็ดข้าวต้องเปื่อยเน่าตายไปเพื่อที่จะบังเกิดผลเช่นเดียวกันเราต้องตายต่อตัวเราเองเพื่อที่จะได้ใช้ชีวิตอย่างมีความเป็นมนุษย์และอย่างลูกของพระเจ้าได้อย่างสมบูรณ์ยิ่งขึ้นเพื่อรับใช้พระเจ้าและรับใช้เพื่อนพี่น้อง   […]

ข้อคิดอาทิตย์ที่4 เทศกาลมหาพรตปีB         ยน3: 14-21…โมเสสยกรูปงูขึ้นในถิ่นทุรกันดารฉันใดบุตรแห่งมนุษย์ก็จะต้องถูกยกขึ้นฉันนั้นเพื่อทุกคนที่มีความเชื่อในพระองค์จะมีชีวิตนิรันดร…พระเจ้าทรงส่งพระบุตรมาในโลกนี้เพื่อโลกจะได้รับความรอดพ้นเดชะพระบุตรนั้น… นักบุญยอห์นบอกว่าเมื่อความสว่างของพระคริสต์เข้ามาในโลกนี้ก็มีบางคนไม่ยอมรับความสว่างนี้…ทำไม?…เพราะว่าการกระทำของพวกเขานั้นชั่วร้าย… อนิจจา! หลายๆครั้งเรากลับไม่ยอมต้อนรับความสว่างโดยเฉพาะอย่างยิ่งความสว่างแห่งพระวาจาของพระเยซูเจ้า…ให้เราวิงวอนขอพระเยซูเจ้าโปรดให้เราได้เดินอยู่ในแสงสว่างของพระองค์เสมอตลอดชีวิต     […]

          สวัสดีครับพี่น้องที่รักพบกันอีกครั้งในอาทิตย์ที่3 ของเทศกาลมหาพรตกับพระวรสารเรื่อง“การชำระพระวิหาร” วันนี้พระเยซูเจ้าทรงคว่ำโต๊ะแลกเงินเอาเชือกมาทำเป็นแส้และขับไล่บรรดาพ่อค้าให้ออกจากพระวิหารและทรงกล่าวว่า“จงนำของเหล่านี้ออกไป อย่าทำบ้านของพระบิดาของเราให้เป็นตลาด” เพราะพระวิหารหรือบ้านของพระเจ้าที่แท้จริงควรเป็นสถานที่แห่งการภาวนาการนมัสการและการขอคืนดีกับพระเจ้าซึ่งทุกๆคนสามารถมาพบปะและสัมผัสกับพระเจ้าได้ทุกเวลามิใช่เป็นสถานที่ของการค้าขายหรือการแสวงหาผลกำไร […]

ข้อคิดอาทิตย์ที่ 3 เทศกาลมหาพรตปีB ยน2: 13-25…ความรักที่ข้าพเจ้ามีต่อบ้านของพระองค์เป็นเสมือนไฟที่เผาผลาญข้าพเจ้า…จงทำลายพระวิหารนี้แล้วเราจะสร้างขึ้นใหม่ภายในสามวัน… เรามาชุมนุมกันในบ้านของพระเจ้าซึ่งเป็นบ้านแห่งการอธิษฐานภาวนาและกราบไหว้นมัสการพระเจ้าเฉพาะพวกเราเท่านั้นที่สามารถบันดาลให้วัดนี้เป็นบ้านแห่งการอธิษฐานภาวนา…ขอให้การอธิษฐานภาวนาของเราเป็นการกราบไหว้นมัสการพระเจ้าของเราอย่างแท้จริง ข้อคิด…พฤติกรรมของพระเยซูเจ้าในการชำระล้างพระวิหารเป็นการประท้วงต่อต้านการเอาศาสนามาทำเป็นธุรกิจการค้าและเป็นการประท้วงต่อการทำทุรจารต่อพระวิหารของพระเจ้า…แต่ว่าลึกๆลงไปน่าจะมีอะไรมากกว่านั้นพฤติกรรมดังกล่าวเป็นพฤติกรรมทางสัญลักษณ์ตามแบบอย่างของพระธรรมเก่าดังที่ท่านประกาศกเยเรมีย์ได้กล่าวในนามของพระยาเวห์ว่า“พระนิเวศน์ซึ่งเรียกตามชื่อของเราในสายตาของเจ้าได้กลายเป็นถ้ำของโจรไปแล้วหรือ” (ยรม7: 11) และท่านประกาศกมาลาคี“พระเจ้าผู้ซึ่งเจ้าแสวงหานั้นจะเสด็จมายังพระวิหารของพระองค์อย่างกระทันหัน” (มลค3: 1) […]

     สวัสดีครับพบกันอีกครั้งกับคอลัมน์“คิดสักนิด..สะกิดใจ”นะครับอาทิตย์นี้เราเข้าสู่สัปดาห์ที่2 ของเทศกาลมหาพรตแล้วนะครับอาทิตย์นี้เราได้ยินพระวาจาของพระเจ้าเกี่ยวกับการจำแลง พระวรกายของพระเยซูเจ้าเพื่อเตือนใจเราให้คิดถึงการประทับอยู่ของพระเจ้าโดยเฉพาะในเวลาแห่งความยากลำบากในชีวิตหรือเวลาแห่งการทดสอบเหมือนดังประสบการณ์ของอัครสาวกทั้งสามคือเปโตรยากอบและยอห์นที่พระเยซูเจ้าทรงพาพวกเขาไปที่ภูเขาสูง(ซึ่งเป็นสัญลักษณ์แห่งการประทับอยู่ของพระเจ้า) แล้วพระองค์ได้แสดงพระสิริรุ่งโรจน์ในฐานะพระเจ้าต่อหน้าต่อตาพวกเขาโดยมีโมเสสและเอลียาห์อยู่ร่วมกับพระองค์เพื่อยืนยันว่า“พระเยซูเจ้าทรงเป็นพระเจ้าและพระผู้ไถ่ของพวกเขา” เพราะก่อนหน้านี้พระเยซูเจ้าได้ตรัสทำนายครั้งแรกถึงพระทรมานและการสิ้นพระชนม์ทำให้บรรดาศิษย์หลายๆคนเริ่มไม่มั่นใจในพระองค์ยิ่งกว่านั้นพระองค์ยังตรัสสอนกับบรรดาศิษย์ว่า“หากใครต้องการติดตามพระองค์ต้องเลิกนึกถึงตนเองให้แบกไม้กางเขนของตนและติดตามพระองค์”นั่นหมายความว่าพระองค์กำลังท้าทายบรรดาศิษย์ให้ตายต่อน้ำใจของตนเองทำให้มีศิษย์หลายคนเริ่มไม่มั่นใจและตัดสินใจละจากพระองค์ไป พระองค์จึงประจักษ์พระวรกายในวันนี้เพื่อสร้างความมั่นใจและสร้างกำลังใจพิเศษให้เห็นภาพล่วงหน้าถึงเกียรติมงคลที่พวกเขาจะได้รับเหมือนกับพระองค์หลังจากที่ผ่านทางแห่งไม้กางเขนเช่นเดียวกันพระศาสนจักรก็ต้องการให้กำลังใจแก่คริสตชนทุกคนด้วยภาพสิริมงคลของพระเจ้าพระวรสารตอนนี้จึงปรากฎอยู่ในช่วงมหาพรตเพื่อเราให้เรามั่นใจว่าเมื่อผ่านกางเขนหรือความยากลำบากต่างๆในชีวิตเราก็จะพบพระสิริรุ่งโรจน์แห่งปัสกาเช่นเดียวกันดังคติพจน์ของพระคาร์ดินัลไมเกิ้ล มีชัยกิจบุญชูที่กล่าวไว้ว่า“PER CRUCEM […]