Author: assump

ข้อคิดอาทิตย์ที่ 2 เทศกาลมหาพรตปีB มก9: 2-10…พระวรกายของพระเยซูเจ้าเปลี่ยนไปต่อหน้าศิษย์ทั้งสาม…และมีเสียงหนึ่งออกมาจากก้อนเมฆว่า“ผู้นี้เป็นบุตรสุดที่รักของเราจงฟังท่านเถิด”… บนภูเขาทาบอร์ศิษย์รักของพระเยซูเจ้าสามท่านเปโตรยากอบและยอห์นได้แลเห็นพระสิริรุ่งโรจน์ของพระเยซูเจ้าอย่างบุตรของพระเจ้าชั่วขณะหนึ่งช่างเป็นประสบการณ์ที่น่าอัศจรรย์ใจจริงๆสำหรับศิษย์ทั้งสามจนทำให้เปโตรถึงกับอุทานออกมาว่า“พระอาจารย์เจ้าข้าที่นี่สบายน่าอยู่จริงๆ”…เช่นเดียวกันที่นี่ของวันๆนี้ก็น่าอยู่จริงๆสำหรับพวกเราที่มาอยู่พร้อมหน้ากันรอบๆพระแท่นบูชาขององค์พระเยซูเจ้าอย่างบุตรของพระเจ้าเหมือนกัน ข้อคิด…พระเยซูเจ้าทรงแสดงพระองค์อย่างรุ่งโรจน์เป็นเรื่องราวของการแสดงองค์ของพระเจ้า…การแสดงองค์ของพระเจ้าเป็นเรื่องราวปรกติธรรมดาในผลงานเขียนทางศาสนาของศาสนิกชนอื่นๆด้วยในสมัยโบราณในเรื่องเล่านี้ม่านที่กั้นระหว่างโลกที่แลเห็นไม่ได้กับโลกที่แลเห็นได้อนาคตกับปัจจุบันได้ถูกโยกย้ายออกไปเป็นการชั่วคราวและความจริงก็ได้รับการไขแสดง…ในเหตุการณ์แสดงองค์ของพระเยซูเจ้านี้ศิษย์ทั้งสามได้แลเห็นเกียรติมงคลของพระผู้ได้ทรงกลับคืนพระชนมชีพเป็นช่วงระยะเวลาสั้นๆแต่ถึงกระนั้นพวกเขาก็ยังไม่ได้เข้าใจอะไรเลยจนกว่าพระเยซูเจ้าจะได้ทรงกลับคืนพระชนมชีพแล้วเท่านั้น ในบทอ่านที่หนึ่ง(ปฐก22: 1-2. 9-13. […]

แทนคิดสักนิด…สะกิดใจ มหาพรตกับจิตตารมณ์“การถือศีลอดอาหาร” 1. ประเพณีการทำกิจใช้โทษบาป           เทศกาลเตรียมฉลองปัสกาได้แก่40 วันนับจากวันพุธรับเถ้าจนถึงวันเสาร์ศักดิ์สิทธิ์ระลึกถึงการกลับมีชีวิตใหม่ขององค์พระเยซูคริสตเจ้าในวันเหล่านี้บรรดาคริสตชนจะใช้เวลาเพื่อไตร่ตรองพระธรรมคำสอนที่มุ่งตักเตือนให้ลดละเลิกความอธรรมทุกชนิดที่ทำให้เสื่อมเสียศักดิ์ศรีการเป็นบุตรพระเจ้าและหันกลับมาดำเนินชีวิตตามคุณค่าพระวรสารซึ่งให้ความสำคัญต่อการภาวนาพลีกรรมและให้ทานที่เป็นกิจกรรมภายนอกของการกลับใจ           วันศุกร์ตลอดปีก็เป็นอีกวันหนึ่งที่เป็นประเพณีปฏิบัติมาตั้งแต่สมัยคริสตชนกลุ่มแรกเพราะเป็นวันที่พระเยซูสิ้นพระชนม์เพื่อสอนเราให้เข้าใจความจริงของการเป็นพระเจ้าก็คือการเสียสละชีวิตเพื่อรักและรับใช้คนจำนวนมากทุกวันศุกร์บรรดาคริสตชนจะจดจำเหตุการณ์ที่พระคริสต์ได้ถวายพระองค์จนสิ้นพระชนม์บนไม้กางเขนเพื่อเราเองแต่ละคนก็ต้องมีส่วนร่วมในเส้นทางสายเดียวกัน 2. […]

ข้อคิดอาทิตย์ที่1 เทศกาลมหาพรตปีB มก1: 12-15…พระเยซูเจ้าหลังจากที่ทรงถูกซาตานประจญ…บรรดาทูตสวรรค์ก็เข้ามาปรนนิบัติรับใช้พระองค์… เราคริสตชนแต่ละคนต่างก็ต้องต่อสู้ดิ้นรนกับการถูกประจญอย่างถ้วนหน้าด้วยกันทุกคนมากบ้างน้อยบ้างก็สุดแล้วแต่…จากพระวรสารในวันนี้เราก็ได้แลเห็นว่าพระเยซูเจ้าเองก็ถูกประจญด้วยเหมือนกันและพระองค์สามารถช่วยเราได้เมื่อถูกประจญดังนั้นให้เราเข้ามาหาพระองค์ด้วยความไว้วางใจพลางวอนขอความช่วยเหลือและพละกำลังจากพระองค์เพื่อว่าเราจะได้สามารถเอาชนะการประจญได้… ข้อคิด…ในบทอ่านที่หนึ่งจากหนังสือปฐมกาล(ปฐก9: 8-15)…ได้พูดถึงเรื่องของพันธสัญญาในสมัยของพระธรรมเก่าซึ่งจะไปสำเร็จเอาที่ภูเขาซีนัยอันจะเป็นการตระเตรียมหนทางไปสู่พันธสัญญาฉบับใหม่ที่พระเจ้าจะจัดให้สำหรับมนุษยชาติในองค์พระคริสตเจ้าในโอกาสต่อไป ในพระวรสาร…หลังจากที่พระเยซูเจ้าถูกซาตานประจญแล้วพระองค์ก็ได้ประกาศเทศนาข่าวดีของพระเจ้า“เวลาที่กำหนดไว้มาถึงแล้วพระอาณาจักรของพระเจ้าอยู่ใกล้แล้วจงกลับใจและเชี่อข่าวดีเถิด” ส่วนในบทอ่านที่สองจากบทจดหมายของนักบุญเปโตรฉบับที่1(1 ปต3: […]

แทนคิดสะนิด…สะกิดใจ สาส์นมหาพรตค.ศ. 2018 ของสมเด็จพระสันตะปาปาฟรังซิส “เพราะความอธรรมจะเพิ่มมากขึ้นความรักของคนจำนวนมากจะเย็นลง” (มธ  24 : 12) พี่น้องชายหญิงที่รักทั้งหลาย […]

ข้อคิดอาทิตย์ที่6 เทศกาลธรรมดาปีB มก1: 40-45…พระเยซูเจ้าทรงยื่นพระหัตถ์สัมผัสคนโรคเรื้อนตรัสว่า“เราพอใจจงหายเถิด” ทันใดนั้นโรคเรื้อนก็หาย… ในสมัยพระธรรมเก่าประชาชนจะไปแตะต้องคนที่เป็นโรคเรื้อนไม่ได้เพราะเป็นโรคติดต่อแต่ถึงกระนั้นพระเยซูเจ้าก็ได้ออกไปหาคนโรคเรื้อนและได้ทำการสัมผัสพวกเขา…เช่นเดียวกันพระองค์ก็ยังได้ออกมาหาเราซึ่งเป็นคนบาปอยู่เสมอทุกๆขณะในชีวิตของเรา…ณบัดนี้ให้เราเข้ามาหาพระองค์ด้วยความตระหนักว่าเราต้องการการสัมผัสของพระองค์ที่สามารถรักษาเราให้หายจากโรคภัยต่างๆทั้งทางกายและใจของเราได้ ข้อคิด…เรื่องโรคเรื้อนเป็นเนื้อหาสาระที่สำคัญของบทอ่านที่หนึ่ง(ลนต13: 1-2. 44-46) และของพระวรสาร(มก1: […]

สวัสดีครับพี่น้องที่รักในสัปดาห์ที่ผ่านมาคือในวันที่2 กุมภาพันธ์ที่ผ่านมาเรามีวันฉลองที่เก่าแก่และสำคัญในพระศาสนจักรของเราคือวันฉลองการถวายพระกุมารในพระวิหารซึ่งตามธรรมเนียมของพระศาสนจักรก็จะมีการเสกเทียนและแห่เทียนบริเวณหน้าโบสถ์กันด้วยดังนั้น“คอลัมน์คิดสักนิด..สะกิดใจ”ในอาทิตย์นึ้จึงขอนำเรื่องราวของวันฉลองดังกล่าวมาแบ่งปันให้กับพี่น้องสักนิดนะครับ การฉลองถวายพระกุมารในพระวิหารในอดีตเราเรียกวันนี้ว่า“วันแม่พระถือศีลชำระ”เพราะในอดีตเราเชื่อว่าวันฉลองในวันนี้คือวันที่เราระลึกถึงพระนางมารีย์ที่ทรงถวายบุตรชายคนแรกในพระวิหารตามธรรมบัญญัติของโมเสสที่กำหนดไว้ว่า“หญิงที่คลอดบุตรจะถือว่ามีมลทินเป็นเวลา40 วันหลังการให้กำเนิดบุตรและเธอจะต้องมาแสดงตนต่อพระสงฆ์ที่พระวิหารเพื่อถวายบูชาเป็นการชำระมลทินให้บริสุทธิ์และทำการไถ่บุตรของเธอคืนมา”ถ้าไม่ทำเช่นนี้บุคคลนั้นจะถูกขับออกจากการกราบไหว้นมัสการแบบชาวยิวซึ่งแน่นอนกฎหมายเรื่องนี้ไม่สามารถผูกมัดกับพระนางมารีย์ได้เพราะพระนางมารีย์นั้นไม่มีบาปมลทินใดๆ  แต่ด้วยความนอบน้อมของพระนางมารีย์และให้สอดคล้องกับกฎหมายของชาวยิวพระนางมารีย์จึงทรงยอมรับพิธีกรรมนี้และได้ถวายบุตรชายคนแรกแด่พระเจ้าโดยถวายเครื่องบูชาคือนกเขาหนึ่งคู่ หรือ นกพิราบสองตัว(เพื่อไถ่บุตรคืนมา) ซึ่งเป็นการถวายของคนจน(ถ้าเป็นคนรวยจะถวายลูกแกะ) ตามบันทึกเหตุการณ์ในพระวรสารตามคำบอกเล่าของนักบุญลูกา(ลก. 2:22-39) […]

ข้อคิดอาทิตย์ที่5 เทศกาลธรรมดาปีB มก1: 29-39…พระเยซูเจ้าทรงรักษาหลายคนที่เป็นโรคต่างๆให้หายทรงขับไล่ปีศาจออกไป…พระองค์ทรงลุกขึ้นตั้งแต่เช้าตรู่เสด็จออกจากบ้านไปยังที่สงัดและทรงอธิษฐานภาวนาที่นั่น ทุกๆวันพวกเราส่วนใหญ่ก็มักจะมีงานมีธุระยุ่งเกือบตลอดทั้งวันและผลลัพธ์ก็คือชีวิตทางจิตวิญญาณของเราก็ดูจะด้อยลงและน่าสงสารมากขึ้นดังนั้นพระวรสารของวันนี้จึงแสดงให้เราเห็นว่าท่ามกลางธุระการงานต่างๆพระเยซูเจ้าเองก็ยังหาเวลาอธิษฐานภาวนาเช่นเดียวกันพิธีมิสซาบูชาขอบพระคุณของพวกเราในขณะนี้และการอธิษฐานภาวนาในบางขณะของวันก็จะช่วยเราให้ได้มีโอกาสมีเวลาที่จะอยู่กับพระเจ้า… ข้อคิด…ในบทอ่านที่หนึ่งมหาบุรุษโยบเผชิญหน้ากับปัญหาของความทุกข์ทรมานคำอธิบายง่ายๆโดยทั่วๆไปในเรื่องนี้ก็คือว่าความทุกข์ทรมานมาจากการลงโทษของพระเจ้าสำหรับบาปที่เรามนุษย์ได้กระทำแม้ว่าโยบจะเป็นคนดีแต่เขาก็ต้องทนทุกข์ทรมานอย่างมากมายการทนทุกข์ทรมานของโยบได้ทำให้เขามีทัศนะที่น่าหดหู่เศร้าสร้อยเกี่ยวกับชีวิตของเรามนุษย์ ส่วนในพระวรสาร(มก1: 29-39) การรักษามารดาของภรรยานักบุญเปโตรและคนป่วยอื่นๆให้หายและการขับไล่ปีศาจออกไปก็มิใช่เป็นคำตอบของพระเยซูเจ้าสำหรับคำถามที่ว่า“ทำไมเรามนุษย์ถึงต้องทนทุกข์ทรมาน?” แต่เมื่อมนุษย์มีความทุกข์ทรมานพระเยซูเจ้าก็ทรงช่วยพวกเขาให้พ้นจากความทุกข์ทรมานพลางประกาศข่าวดีแห่งการช่วยให้รอดพ้น…นี่เป็นคำตอบด้วยการกระทำของพระองค์พระวรสารยังแสดงให้เห็นถึงความเร่งด่วนที่พระองค์จำเป็นต้องอุทิศตนให้กับการเทศน์สอนข่าวดีของพระเจ้าซึ่งเราสามารถเห็นตัวอย่างได้เป็นอย่างดีในบทอ่านที่สองอันเป็นจดหมายของนักบุญเปาโลถึงชาวโครินธ์(1 […]

แทนคิดสักนิด…สะกิดใจ โป๊ปประกอบพิธีสมรสบนเครื่องบินให้แอร์โฮสเตส–สจ๊วต สมเด็จพระสันตะปาปาฟรังซิส ประมุขแห่งพระศาสนจักรโรมันคาทอลิกทรงสร้างประวัติศาสตร์ด้วยการประกอบพิธีมงคลสมรสให้คู่บ่าวสาวซึ่งเป็นพนักงานต้อนรับบนเครื่องบินที่พระองค์ประทับในการเสด็จเยือนประเทศชิลี เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นระหว่างที่สมเด็จพระสันตะปาปาประทับเครื่องบินสายการบินลาแทม เพื่อเสด็จจากกรุงซันติอาโก ไปยังเมืองอีกีเก ทางภาคเหนือของชิลี โดย นางเปาลา […]

ข้อคิดอาทิตย์ที่ 3 เทศกาลธรรมดาปีB มก1: 14-20…เวลาที่กำหนดไว้มาถึงแล้วจงกลับใจและเชื่อข่าวดีเถิด…จงตามเรามาเถิดเราจะทำให้ท่านเป็นชาวประมงหามนุษย์ พระเยซูเจ้าได้ทรงเริ่มเทศนาสั่งสอนประชาชนด้วยการเรียกร้องให้พวกเขาทำการกลับใจใช้โทษบาป…และทุกครั้งที่พวกเราเริ่มพิธีมิสซาบูชาขอบพระคุณพระองค์ก็ทรงเรียกร้องพวกเราแบบเดียวกันคือให้เราได้รู้สำนึกถึงบาปของเราและเป็นทุกข์ถึงบาปนั้นพลางขออภัยโทษและขอความรักจากพระองค์ ข้อคิด…เนื้อหาครึ่งแรกของพระวรสารของนักบุญมาระโก(มก1: 1-8: 26) จะพูดถึงศาสนบริการแห่งการรักษาให้หายและการเทศนาสั่งสอนขององค์พระเยซูเจ้าในแคว้นกาลิลี […]

สวัสดีครับพบกันอีกครั้งในคอลัมน์“คิดสักนิด..สะกิดใจ” ในอาทิตย์ที่4 ของเทศกาลธรรมดาพระวาจาของพระเจ้าในพระวรสารวันนี้เราได้เห็นถึงพระวาจาและกิจการของพระเยซูเจ้าในศาลาธรรมทรงสั่งสอนชาวเมืองคาเปอร์นาอุมอย่างผู้ทรงอำนาจและทำให้ชาวเมืองรู้สึกประหลาดใจเพราะการสอนของพระองค์ทรงอำนาจและไม่เหมือนการสอนทั่วไปของบรรดาธรรมาจารย์ในเวลานั้นด้วยเหตุผลที่ว่าประการแรกพระองค์ทรงสอนจากหัวใจไม่ใช่จากสติปัญญาและคำสอนของพระองค์นั้นมาจากความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับพระบิดาเจ้าสวรรค์ประการที่สองพระองค์ทรงให้ความสำคัญกับจิตตารมณ์ไม่ใช่ตัวบทกฎหมายและทรงชี้ให้เห็นถึงคุณค่าเรื่องของ “ความรักและความเอาใจใส่” และประการสุดท้ายคำสอนของพระองค์มีจุดมุ่งหมายเพื่อการเปลี่ยนแปลงจิตใจของผู้ฟังและสร้างกำลังใจให้แก่ผู้ที่กำลังประสบความยากลำบากคำสอนของพระองค์จึงเติมเต็มชีวิตของพวกเขาจากความหวาดกลัวความเกลียดชังและความว่างเปล่าให้มีชีวิตที่ดีขึ้นทำให้ชีวิตของพวกเขามีคุณค่าและความหมายนอกจากนั้นในตอนท้ายของพระวรสารพระเยซูเจ้ายังได้ทรงแสดงอำนาจของพระองค์ด้วยการขับไล่ผีปีศาจจากชายผู้หนึ่งด้วยคำพูดที่ว่า“จงเงียบออกไปจากชายผู้นี้” (มธ.1:26) และมันก็ออกไปทันที พี่น้องครับพระวาจาของพระเจ้าในอาทิตย์นี้จึงสะท้อนให้เราเห็นถึงพระวาจา และกิจการที่ทรงอำนาจของพระเยซูเจ้าซึ่งสิ่งต่างๆเหล่านี้ควรมีอิทธิพลต่อความคิดความรู้สึกและจิตใจของเราด้วยเช่นกันโดยเฉพาะพวกเราที่ได้ยินพระวาจาของพระเจ้าในขณะที่เรามาวัดในทุกๆอาทิตย์พระวาจาและคำสอนของพระเยซูเจ้าได้เปลี่ยนแปลงจิตใจของเรามากน้อยแค่ไหน? คำสอนของพระองค์เตือนใจเราเป็นคนที่ดีขึ้นบ้างหรือเปล่าเช่นพระองค์ทรงสอนให้เรารักเพื่อนมนุษย์เหมือนรักตนเองทรงสอนให้เราให้อภัยเขาเจ็ดครั้งเจ็ดสิบหนสอนให้เราซื่อสัตย์แม้แต่ในเรื่องเล็กน้อยและสอนเราให้มีจิตใจที่บริสุทธิ์ฯลฯเราได้ทำตามคำสอนเหล่านี้บ้างหรือเปล่า? […]