Author: assump

สวัสดีครับ สัปดาห์ละครั้ง 19 มิ.ย. 2016 ช่วงนี้ทั่วโลกหันมาสนใจกีฬากันมากขึ้นจะเรียกว่า“กระแส”ก็ได้ที่กำลังขับเคี่ยวกันอยู่ก็เห็นจะได้แก่บอลยูโรบอลโคปาอเมริกาและวอลเลย์บอลเวิลด์กรังด์ปรีซ์เรียกว่าบรรดาคอกีฬาทั้งหลายพากันง่วงเหงาหาวนอนไปตามๆกันเพราะอดใจไม่ไหวต้องอดตาหลับขับตานอนดูถ่ายทอดสด… ที่จะตามมาอีกไม่นานซึ่งถือว่าสำคัญและยิ่งใหญ่คือกีฬาโอลิมปิกกีฬาแห่งมวลมนุษย์ชาติประเทศไทยของเราเข้าร่วมการแข่งขันเกือบ100 ชีวิต ความจริงแล้วกีฬาที่เราติดตามกันในสมัยนี้เหมือนกับเราได้ดูในสนามแข่งขันจริงๆเพราะเขาจะถ่ายทอดสดทำให้เห็นการแข่งขันได้พร้อมกันรู้ผลแพ้ชนะพร้อมๆกันทั่วโลกต่างจากสมัยก่อนที่ต้องรอข่าวกันเป็นวันๆมิหนำซ้ำสมัยนี้ยังมีการรีเพลย์ให้ดูภาพช้าชัดๆว่าความจริงคืออะไรกรรมการตัดสินผิดหรือถูกหลายครั้งทำให้ไม่มีใครอยากจะเป็นกรรมการด้วยเหมือนกันเพราะกลัว“หน้าแตก”ว่างั้นเถอะ สิ่งที่ได้ข้อคิดสอนใจจากกีฬาก็มีอยู่หลายเรื่องราวเหมือนกันประการแรกสมัยนี้ใครอยากจะเป็นผู้ชนะในการแข่งขันต้องออกแรงลงทุนกันมากมายจริงๆต้องอดทนฝึกซ้อมอย่างหนักต้องใช้วิทยาศาสตร์การกีฬาเสริมความแข็งแกร่งของร่างกายเบื้องหลังชัยชนะของนักกีฬาแต่ละคนนั้นต้องผ่านความเจ็บปวดผ่านน้ำตาผ่านอุปสรรคมากมากจริงๆ […]

…สวัสดีพี่น้องชาวซอย 40 ทุกท่าน ขอกลับเข้าสู่ซอย 40 อีกครั้ง หลังจากหายไปหลายอาทิตย์ อาทิตย์นี้เราอยู่ในอาทิตย์ที่ 12 ในเทศกาลธรรมดาและขอนำข่าวสารมารายงานให้พี่น้องบ้าง… […]

ท่านคิดว่าเราเป็นใคร? วันนี้พระเยซูเจ้าทรงถามบรรดาศิษย์ว่า“ท่านล่ะว่าเราเป็นใคร”เปโตรทูลตอบว่า“พระองค์คือพระคริสต์ของพระเจ้า”นั่นคือคำตอบของนักบุญเปโตรแล้วสำหรับเราหล่ะถ้าพระเจ้าทรงถามเราเราจะตอบพระองค์ว่าอย่างไร?  ซึ่งแน่นอนเราแต่ละคนคงจะไม่สามารถตอบคำถามข้อนี้ได้เลยหากเรายังไม่มีประสบการณ์โดยตรงกับพระองค์ดังนั้นเราจึงต้องถามตนเองอยู่เสมอว่าเราสัมผัสกับพระเจ้าในชีวิตของเราแล้วหรือยัง?หรือพระเจ้าสำคัญกับเราอย่างไร? ความจริงพระเจ้าทรงอยู่รอบตัวและเราสามารถสัมผัสกับพระองค์ได้อยู่ตลอดเวลาอยู่ที่ว่าเราจะตระหนักและรับรู้ถึงการประทับอยู่ของพระเจ้าในชีวิตของเราหรือไม่เท่านั้นดังนั้นไม่ว่าเราจะสุขหรือทุกข์จะป่วยหรือสบายดีอย่าลืมที่จะเรียนรู้และสัมผัสถึงพระองค์เสมอว่าพระเจ้านั้นสำคัญที่สุดสำหรับชีวิตของเรา ในทำนองเดียวกันเรายังต้องตั้งคำถามสำหรับตัวเราเองด้วยเหมือนกันว่า“แล้วท่านหล่ะท่านรู้มั้ยว่าท่านเป็นใคร?”  พ่อคิดว่าคำถามข้อนี้เป็นคำถามสำคัญที่เราควรถามและตอบตัวเองบ่อยด้วยเหมือนกันซึ่งพระเจ้าคงไม่สนใจหรอกว่าเราตอบอะไร? แต่พระองค์ทรงสนใจมากกว่าว่า“เราทำตัวหรือดำเนินชีวิตในฐานะที่เป็นคริสตชนอย่างไร” เด็กยากจนคนหนึ่งกำลังขายแอปเปิ้ลอยู่ที่สถานีรถไฟขณะที่กำลังถือตะกร้าแอปเปิ้ลเดินขายอยู่ในช่วงเวลาเร่งรีบอยู่นั้นชายคนหนึ่งวิ่งมาชนเด็กยากจนจนตะกร้าแอปเปิ้ลกระจายไปทั่วพื้นแต่ชายคนนั้นกลับวิ่งต่อไปโดยไม่สนใจเพื่อให้ทันเวลารถไฟและดูเหมือนผู้คนที่อยู่ในบริเวณรอบๆจะไม่มีใครสนใจเด็กน้อยและแอปเปิ้ลของเขาเลยที่นั่นมีชายคนหนึ่งซึ่งกำลังเร่งรีบเหมือนกันแต่เขาหยุดและช่วยเด็กคนนี้เก็บผลไม้แล้วพูดว่าฉันเสียใจด้วยนะที่เกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้นเด็กคนนี้รู้ว่าเขาไม่ได้เป็นสาเหตุของเรื่องที่เกิดขึ้นจึงถามคำถามขึ้นว่า“คุณคือพระเยซูเจ้าหรือครับ”เพราะคุณใจดีมากเหลือเกิน  เด็กคนนี้ไม่ได้ถามว่าชายคนนี้เป็นใครแต่เห็นสิ่งที่เขากระทำแล้วคิดว่าน่าจะเป็นพระเยซูเจ้าเพราะกิจการเล็กๆน้อยๆแบบนี้เป็นกิจการแห่งความรักที่ประกาศถึงองค์พระเยซูเจ้า พี่น้องอาทิตย์นพ่อจึงหวังและปรารถนาให้เราแต่ละคนเรียนรู้จากสิ่งที่พระเยซูเจ้าทรงสอนเราสัมผัสกับพระเจ้าเสมอในชีวิตของเราเพื่อจะได้มีคำตอบในคำถามที่ว่า“พระองค์คือใครสำหรับเรา?” […]

ข้อคิดวันอาทิตย์ที่สิบสอง เทศกาลธรรมดา ปี C ข้อคิด…ในพระวรสาร พระเยซูเจ้าได้ทรงหยิบยกปัญหาขึ้นมาถามพวกอัครสาวกว่าประชาชนกำลังคิดอะไรอยู่เกี่ยวกับพระองค์…พวกอัครสาวกซึ่งเพิ่งกลับจากทำภารกิจที่พระเยซูเจ้าได้ทรงมอบหมายให้ ก็คิดว่าพวกเขาน่าจะสามารถให้คำตอบนี้ได้ เพราะได้ไปสัมผัสกับประชาชนมา…และนักบุญเปโตรได้เป็นผู้ให้คำตอบว่าพระเยซูเจ้าทรงเป็น  ”พระคริสต์ของพระเจ้า” ซึ่งหมายความว่าพระองค์เป็นพระผู้ทรงได้รับการเจิมจากพระเจ้า […]

สวัสดีครับ สัปดาห์ละครั้ง 12 มิ.ย. 2016 สัปดาห์นี้ขอกล่าวถึงเรื่องที่ติดค้างจากสัปดาห์ที่แล้วคือเรื่อง“ความสุขที่แท้จริง”ตามที่องค์พระเยซูทรงสอนไว้ในบทเทศน์ของพระองค์บนภูเขา(มธ. 5:1-12) หรือที่เราคุ้นเคยกันในเรื่อง“บุญลาภ8 ประการ” ซึ่งมีข้อความดังนี้ […]

โป๊ปฟรังซิส: “ทัศนคติแบบคาทอลิกคือต้องทำทุกอย่างให้ดีพร้อมเสมอ” Posted by editor@popereport.com สมเด็จพระสันตะปาปา ฟรังซิส ทรงสอน ทัศนคติแบบคาทอลิกคือต้องทำทุกอย่างให้ดีพร้อม อาทิ […]

พระวรสารในอาทิตย์นี้พระเจ้าทรงสอนเราเรื่องของ“การให้อภัย” ซึ่งพระเจ้าทรงมีต่อเรามนุษย์และปรารถนาให้เรากลับมาคืนดีกับพระองค์อีกครั้งหนึ่ง  ลองนึกถึงตอนที่เราไปแก้บาปเพียงแต่เราเสียใจและขอโทษในความผิดที่เราได้กระทำพระเจ้าก็ทรงให้อภัยแก่เราเสมอไม่ว่าเรานั้นจะใครมีบาปมาแค่ไหนหรือทำบาปผิดหนักหนามาประการใดก็ตามแต่พอนึกถึงมนุษย์ใจของเรามนุษย์เราช่างขอโทษและอภัยให้แก่กันและกันยากเหลือเกิน พี่น้องคงจะจำเรื่องราวของกษัตริย์ดาวิดได้ตอนที่กษัตริย์ดาวิดเห็นนางบัทเชบากำลังอาบน้ำดาวิดเกิดความพึงพอใจในตัวนางจึงส่งคนไปเรียกตัวนางมาแล้วดาวิดก็ทำบาปกับนางบัทเชบาด้วยการหลับนอนกับนางจนนางตั้งครรภ์ดาวิดพยายามปกปิดบาปนี้จึงส่งอุรียาห์สามีของนางบัทเชบาไปรบในจุดที่เสี่ยงอันตรายมากที่สุดและจงใจให้อุรียาห์ถูกฆ่าตายโดยทหารชาวอัมโมนบทอ่านที่หนึ่งจากหนังสือซามูแอลฉบับที่สองในวันนี้จึงเป็นตอนที่ประกาศกนาธันไปเตือนกษัตริย์ดาวิดถึงบาปผิดของตนโดยเล่าเรื่องของคนรวยคนหนึ่งที่มีฝูงแกะแพะและโคมากมายกับคนจนอีกคนหนึ่งที่มีแต่แม่แกะเพียงตัวเดียวซึ่งเขาเลี้ยงดูด้วยความทะนุถนอมอย่างดี  คนรวยนึกเสียดายแกะของตัวเองที่จะต้องฆ่าเลี้ยงแขกจึงส่งคนไปขโมยเอาแกะของคนจนมาฆ่าเลี้ยงแขกแทนดาวิดโกรธมากบอกว่าคนรวยคนนี้ต้องตายและต้องชดใช้ให้4 เท่านาธันก็เลยบอกกับกษัตริย์ดาวิดว่าชายคนนั้นคือตัวของพระองค์เองดาวิดเสียใจในบาปความผิดของตนจึงตรัสว่า“ข้าพเจ้าได้กระทำบาปผิดต่อพระเจ้าแล้ว” แล้วพระคัมภีร์เล่าต่อทันทีว่า“พระเจ้าทรงให้อภัยบาปของฝ่าพระบาทแล้ว” แม้บาปของกษัตริย์ดาวิดนั้นมีมากมายซึ่งเริ่มต้นจากบาปเล็กๆจากความปลงใจในความอุลามกการล่วงประเวณีและการฆ่าคนซึ่งธรรมชาติของบาปก็มักเป็นแบบนี้คือเมื่อเราทำบาปหนึ่งก็จะทำอีกบาปตามไปด้วยแต่บาปก็ไม่สามารถลดความรักความเมตตาที่พระเจ้ามีต่อเราได้เพราะพระเจ้าทรงใจดีกับเราเสมอเพียงแค่เราเสียใจและขอโทษต่อพระเจ้าเราก็จะได้รับการอภัยจากพระเจ้าอย่างแน่นอนเช่นเดียวกับหญิงคนบาปในพระวรสารนางได้แสดงความถึงความทุกข์เสียใจถึงสิ่งที่นางเคยกระทำไปนางจึงล้างเท้าหลั่งน้ำตาเช็ดเท้าด้วยผมและจูบเท้าของพระองค์แล้วพระองค์ก็ทรงอภัยโทษทั้งหมดให้แก่เธอในทันทีในขณะที่ฟาริสียังดูถูกดูแคลนแล้วค่อยตัดสินบาปของคนอื่นว่าผู้หญิงคนนี้คือคนบาปที่ไม่ควรยุ่งเกี่ยวและพระเจ้าก็ไม่สมควรให้อภัยแก่หญิงคนบาปประเภทนี้ด้วย พี่น้องครับเรื่องราวในพระวรสารวันนี้จึงให้ข้อคิดสำหรับการดำเนินชีวิตแก่เราว่าเรามนุษย์ทุกคนควรรู้จักสำนึกผิดเสียใจและขอโทษกับพระเป็นเจ้าในบาปของความผิดที่ได้เรากระทำเสมอเพราะแท้จริงเราทุกคนก็เป็นคนบาปซึ่งต้องการความรักความเมตตาและการอภัยจากพระเจ้าแต่เราจะสามารถสัมผัสและรับการให้อภัยจากพระเจ้าได้อย่างไรหากเราไม่พยายามเข้าไปใกล้ชิดกับพระเจ้าและประการที่สองแม้บาปอาจจะทำให้เราตกต่ำและมีสภาพชีวิตอยู่ห่างกับพระเจ้าแต่บาปก็ไม่สามารถลดศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์ในตัวของเราได้ดังนั้นจงอย่าหลงตัวเองคิดว่าตนเองดีกว่าผู้อื่นและค่อยติดสินคนอื่นแต่เราต้องรู้จักแยกแยะบาปกับคนบาปออกจากกันดังคำกล่าวที่กล่าวไว้ว่า“จงรังเกียจบาปแต่ไม่ควรรังเกียจคนบาป”

ข้อคิดวันอาทิตย์ที่ 11 เทศกาลธรรมดา ปี C “ลก 7:36–8:3…บาปมากมายของนางได้รับการอภัยแล้ว เพราะนางมีความรักมาก…ผู้ที่ได้รับการอภัยน้อย ก็ย่อมมีความรักน้อย…” ข้อคิด…กษัตริย์ดาวิดได้ทำบาปผิดร้ายแรง […]

สวัสดีครับ สัปดาห์ละครั้ง 5 มิ.ย. 2016 เชื่อว่าทุกท่านคงได้ยินคำกล่าวที่บอกว่า“สวรรค์ในอกนรกในใจ”หรือ“จะสุขจะทุกข์มันอยู่ที่ใจ”และทุกท่านก็กดไลค์เห็นด้วยเพราะ… ความสุขหรือความทุกข์นั้นมันเป็นเรื่องของ“ความรู้สึก”ของแต่ละคนจริงๆ           แน่นอนว่าความรู้สึกสุขหรือทุกข์ของคนเรานั้นโดยส่วนใหญ่แล้วก็มีสาเหตุจากภายนอกด้วยเหมือนกันอาจจะมาจากการกระทำคำพูดของบุคคลรอบข้างหรือจากเหตุการณ์ทางธรรมชาติซึ่งมีทั้งเรื่องที่นำความสุขและก่อให้เกิดความทุกข์ด้วย           […]

สวัสดีครับ สัปดาห์ละครั้ง 29 พฤษภาคม 2016 “นี่คือกายของเราเพื่อท่านทั้งหลายจงทำการนี้เพื่อระลึกถึงเราเถิด” “ถ้วยนี้คือพันธสัญญาใหม่ในโลหิตของเราทุกครั้งที่ท่านจะดื่มจงทำการนี้เพื่อระลึกถึงเราเถิด” (1 คร11:23-26)             […]