สวัสดีครับ สัปดาห์ละครั้ง6 มี.ค.2016 จากประสบการณ์ในชีวิตที่ผ่านมาหลายสิบปีทำให้เข้าใจสัจธรรมความเป็นจริงที่เกิดขึ้นมากมายหลายอย่างวันนี้อยากจะยกมาเล่าสู่กันฟังสักเรื่องหนึ่งนั่นก็คือ“เสียงบ่นตำหนิติติงของมนุษย์เรา” อันว่าเสียงบ่นตำหนิติติงดังกล่าวนี้ไม่ว่าจะเป็นประเด็นอะไรก็ตามสาเหตุที่ทำให้มีเสียงบ่นนั้นมันมาจากความไม่พอใจไม่ถูกใจไม่เป็นไปตามที่หวังคือไม่สมหวังนั่นแหละ ครั้นมาไตร่ตรองดูเรื่องที่บ่นกันนั้นก็พอจะจำแนกเป็นชุดๆแตกต่างกันออกไปชุดแรกมาจากเรื่องราวความเดือดร้อนหรือผลที่เกิดมาจากธรรมชาติเช่นบ่นเรื่องดินฟ้าอากาศอากาศร้อนอากาศหนาวหรือฝนตกแดดออกเพราะบางคนชอบฝนตกก็บอกว่าชุ่มฉ่ำเย็นดีคนที่ไม่ชอบก็บอกว่ารำคาญไปไหนมาไหนลำบากเฉอะแฉะเลอะเทอะบางครั้งต้องเป็นหวัดเป็นไข้จนมีคำตำหนิคนกลุ่มนี้ว่า“…มนุษย์ขี้เหม็นเคี่ยวเข็ญเทวดา”เพราะพวกนี้ชอบโทษธรรมชาติยกให้เป็นความผิดของเทวดาไปซะอีก ชุดที่สองมาจากตนเองคือเกิดอาการผิดปกติกับตัวเองเช่นมีโรคภัยไข้เจ็บเบียดเบียนหรือมีความพิการบางอย่างไม่ว่าจะเป็นขาเป๋จมูกโหว่หูตาฝ้าฟางฯลฯหลายครั้งจึงรู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจบ่นว่าพระเป็นเจ้าว่าไม่ยุติธรรมทำไมถึงต้องให้เกิดอย่างนี้กับตนเองพูดง่ายๆก็คือทำใจไม่ได้ […]
