Category: บทสนทนาจากเจ้าอาวาส

ข้อคิดสมโภชนักบุญทั้งหลาย 1 พฤศจิกายน มธ5: 1-12ก…“เชิญมาเถิดท่านทั้งหลายที่ได้รับพระพรจากพระบิดาของเราเชิญมารับอาณาจักรเป็นมรดกที่เตรียมไว้ให้ท่านแล้วตั้งแต่สร้างโลก”… ในวันนี้ซึ่งเป็นวันสมโภชนักบุญทั้งหลายให้เรามุ่งความสนใจของเราไปที่ผู้คนเหล่านั้นซึ่งได้เป็นนักบุญในวิถีทางที่ธรรมดาๆและซ่อนเร้นและไม่เคยได้รับการแต่งตั้งให้เป็นนักบุญอย่างเป็นทางการจากพระศาสนจักร…ให้เราหยุดไตร่ตรองสักชั่วครู่หนึ่งพลางรำลึกถึงบุคคลที่เรารู้จักอยู่ใกล้ตัวเราและเชื่อว่าเป็นบุคคลที่ใช้ชีวิตอย่างศักดิ์สิทธิ์จริงๆ…ขอให้ท่านได้เป็นเพื่อนผู้ร่วมเดินทางชีวิตไปสู่สวรรค์และเป็นผู้เสนอวิงวอนเพื่อเราเฉพาะพระพักตร์พระเจ้าในพระอาณาจักรของพระองค์           ข้อคิด… “มหาบุญลาภ” ที่พระเยซูเจ้าทรงนำเสนอในพระวรสารวันนี้นั้นเป็นคุณภาพชีวิตที่พระองค์ทรงต้องการแลเห็นในบรรดาศิษย์ของพระองค์…และเป็นคุณภาพชีวิตที่ได้ถ่ายทอดออกมาเป็นแบบอย่างในชีวิตของนักบุญทั้งหลายที่เราทำการสมโภชในวันนี้อีกด้วย […]

ข้อคิดอาทิตย์ที่ 30 เทศกาลธรรมดา ปี B มก 10: 46-52…ข้าแต่พระเยซู โปรดเมตตาข้าพเจ้าเถิด…พระอาจารย์ ให้ข้าพเจ้าแลเห็นเถิด…ไปเถิด […]

ข้อคิดอาทิตย์ที่26  เทศกาลธรรมดาปีB มก9: 38-43. 45. 47-48…ผู้ใดเป็นเหตุให้คนธรรมดาที่มีความเชื่อเหล่านี้ทำบาปถ้าเขาจะถูกผูกคอด้วยหินโม่ใหญ่ถ่วงในทะเลก็ยังจะดีกว่า…และผู้ใดให้น้ำท่านดื่มเพียงแก้วหนึ่งเพราะท่านเป็นคนของพระคริสตเจ้าเราบอกความจริงกับท่านว่าเขาจะได้บำเหน็จรางวัลอย่างแน่นอน         ความเจริญก้าวหน้าทางวิทยาการสมัยใหม่ได้ช่วยนำให้เรามนุษย์เข้าใกล้กันอย่างรวดเร็วมากกว่าแต่ก่อนอันทำให้เราแต่ละคนได้รับผลกระทบซึ่งกันและกันในเกือบทุกๆด้านด้วยเหตุนี้พระเจ้าจึงทรงต้องการให้พวกเราหลีกเลี่ยงการเป็นที่สะดุดหรือทำให้เพื่อนพี่น้องต้องหลงเดินไปในทางที่ผิด     […]

ข้อคิดอาทิตย์ที่ 27 เทศกาลธรรมดาปีB มก10: 2-16…เมื่อแรกสร้างโลกนั้นพระเจ้าทรงสร้างมนุษย์ให้เป็นชายและหญิงดังนั้นชายจะละบิดามารดาและชายหญิงจะเป็นเนื้อเดียวกันเขาจะไม่เป็นสองอีกต่อไปแต่เป็นเนื้อเดียวกันดังนั้นสิ่งที่พระเจ้าทรงรวมกันไว้มนุษย์อย่าแยกเลย… ศีลศักดิ์สิทธิ์แห่งการแต่งงานเป็นการผูกมัดที่จะแยกออกจากกันไม่ได้ในแผนการและพระประสงค์ของพระเจ้า…ทุกวันนี้การแต่งงานเป็นสถาบันที่ตั้งอยู่บนค่านิยมแห่งความรักความเป็นหนึ่งเดียวและการพึ่งพาอาศัยช่วยเหลือซึ่งกันและกันแต่ว่าเปราะบางมากๆแตกสลายได้ง่าย…อย่างไรก็ตามมีพระเจ้าคอยสนับสนุนให้ความช่วยเหลือด้วยพระหรรษทานของพระองค์ซึ่งสามารถทำให้ความเป็นหนึ่งเดียวกันนี้อยู่ได้อย่างยั่งยืนตลอดชีวิต ข้อคิด…หนังสือปฐมกาลได้พูดถึงสถาบันของการแต่งงานในสองบริบทด้วยกัน…ในบริบทแรก(ปฐก1: 26-28) ซึ่งมองดูการแต่งงานว่าเป็นวิธีการอย่างหนึ่งของการสืบทอดวงศ์ตระกูล… ส่วนในบริบทที่สอง(ปฐก2: […]

ข้อคิดอาทิตย์ที่28 เทศกาลธรรมดา ปี B มก 10: 17-30…จงไปขายทุกสิ่งที่มี…แล้วจงติดตามเรามาเถิด… พระวรสารในวันอาทิตย์นี้ทำให้เรารู้ว่าความร่ำรวยในทรัพย์สมบัติ ได้หน่วงเหนี่ยวชายหนุ่มเศรษฐีคนนั้น มิให้กลายเป็นศิษย์ของพระเยซูเจ้าได้อย่างไร…เรามาชุมนุมกันในบ้านของพระองค์ […]

ข้อคิดอาทิตย์ที่ 29 เทศกาลธรรมดา ปี B มก 10: 35-45…พระเยซูเจ้าทรงเป็น “ผู้รับใช้ที่ต้องทนทุกข์ลำบาก”…พระองค์ได้เสด็จมาในโลกเพื่อรับใช้ผู้อื่น มิได้มาเพื่อให้ผู้อื่นรับใช้ […]

ข้อคิดอาทิตย์ที่ 25 เทศกาลธรรมดาปีB มก9: 30-37…ผู้ใดที่ต้อนรับเด็กเล็กๆเช่นนี้ในนามของเรา  ก็ต้อนรับเรา…ถ้าผู้ใดอยากเป็นคนที่หนึ่งก็ให้ผู้นั้นทำตนเป็นคนสุดท้ายและเป็นผู้รับใช้ของทุกๆคน…           ในฐานะที่เป็นคริสตชนขอให้เราทุกคนถูกได้ใช้ชีวิตอย่างสันติและอย่างเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันกับเพื่อนพี่น้องอย่าให้มีการแก่งแย่งชิงดีกันแต่ให้รับใช้ซึ่งกันและกัน…สิ่งหนึ่งที่จะเป็นตัวทำลายความเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันนี้ก็คือความทะเยอทะยานที่ผิดๆและไม่ถูกต้องสมควรดังนั้นให้เราวอนขอองค์พระเยซูเจ้าโปรดอภัยความผิดบาปต่างๆของเราและโปรดช่วยเราให้ใช้ชีวิตตามค่านิยมแห่งพระวรสารของพระองค์…           ข้อคิด…บทอ่านที่หนึ่ง(ปชญ2: […]

ข้อคิดอาทิตย์ที่ 24 เทศกาลธรรมดา ปี B มก 8: 27-35…ผู้ใดใคร่รักษาชีวิตของตนให้รอดพ้น จะต้องสูญเสียชีวิตนั้น แต่ถ้าผู้ใดสูญเสียชีวิตเพราะเราและเพราะข่าวดี […]

ข้อคิดอาทิตย์ที่23 เทศกาลธรรมดา ปี B ยก2: 1-5, มก7: 31-37…อย่าให้ความเชื่อของท่านในองค์พระเยซูคริสต์มีการเลือกปฏิบัติ…คนคนนี้ทำสิ่งใดดีทั้งนั้นเขาทำให้คนหูหนวกกลับได้ยินและคนใบ้กลับพูดได้… พระเยซูเจ้าได้ทรงทำให้คนหูหนวกได้ยินและคนใบ้พูดได้…เราต้องการให้พระเจ้ามาสัมผัสหูของเราเพื่อว่าเราจะได้ยินพระวาจาของพระองค์และเราต้องการให้พระองค์มาสัมผัสลิ้นของเราเพื่อว่าเราจะได้ยืนยันความเชื่อของเราและประกาศข่าวดีของพระองค์…       […]

ข้อคิดอาทิตย์ที่22 เทศกาลธรรมดาปีB มก7: 1-8. 14-15. 21-23…ท่านทั้งหลายละเลยบทบัญญัติของพระเจ้ากลับไปถือขนบธรรมเนียมของมนุษย์…สิ่งที่ออกมาจากภายในของมนุษย์นั้นแหละทำให้เขามีมลทิน… จากภายในคือจากใจมนุษย์นั้นเป็นที่มาของความคิดชั่วร้าย… เหตุผลประการแรกที่ทำไมเราจึงมาร่วมชุมนุมกันอยู่ณที่นี้ก็เพื่อกราบไหว้นมัสการพระเจ้า…และพระเยซูจ้าได้ทรงพูดถึงชาวฟาริสีว่า“คนพวกนี้ให้เกียรติเราด้วยปากแต่ว่าหัวใจของพวกเขาอยู่ห่างไกลจากเรา”…ดังนั้นการกราบไหว้นมัสการของพวกเขาจึงเป็นอะไรที่ว่างเปล่าไม่มีคุณค่า…ดังนั้นเราควรจะต้องกราบไหว้นมัสการพระเจ้าอย่างสมพระเกียรติด้วยจิตวิญญาณและในความจริงอันจะเป็นการช่วยเปลี่ยนแปลงชีวิตของเราด้วย… ข้อคิด…ด้วยการยกตัวอย่างประเพณีบางอย่างของชนชาวยิวเช่นการล้างมือก่อนมื้ออาหารการล้างถ้วยชามและภาชนะอื่นๆพระเยซูเจ้าได้ถือโอกาสนี้สอนความจริงอีกประการหนึ่งที่สูงส่งกว่าคือเรื่องของความใสสะอาดภายในของจิตวิญญาณซึ่งมีความสำคัญอย่างยิ่งเฉพาะพระพักตร์พระเจ้าและในสังคมมนุษย์แน่นอนความสะอาดทางด้านภายนอกก็มีความสำคัญเช่นกันแต่ว่าสิ่งที่สำคัญมากกว่าคือความใสสะอาดความบริสุทธิ์ของจิตวิญญาณอันเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับการสวดมนต์ภาวนาและการกราบไหว้นมัสการพระเจ้าและการอยู่ร่วมกันของมนุษยชาติ โดยทั่วๆไปตามที่เรารับรู้ในสังคมมนุษย์…ในการให้การศึกษาอบรมเรามักจะให้ความสำคัญแก่“หัวสมอง”มากกว่า“หัวใจ” […]