Category: บทสนทนาจากเจ้าอาวาส

ข้อคิดวันอาทิตย์ที่  15 เทศกาลธรรมดา ปี A มธ13: 1-23…ผู้หว่านออกไปหว่านเมล็ดพืช…บางเมล็ดตกในพงหนามต้นหนามก็ขึ้นคลุมไว้ทำให้เหี่ยวเฉาตายไป…บางเมล็ดตกในที่ดินดีจึงเกิดผลร้อยเท่าบ้างหกสิบเท่าบ้างสามสิบเท่าบ้าง… พระเจ้าทรงมีพระวาจากับพวกเราในหลายวิธีด้วยกันและพระเยซูเจ้าทรงเปรียบเทียบพระวาจาของพระเจ้ากับเมล็ดพันธุ์พืชพระวาจาซึ่งสามารถทำให้ชีวิตของเราเกิดดอกออกผล…อย่างไรก็ตามถ้าต้องการให้เมล็ดพันธุ์เกิดผลก็จะต้องปลูกไว้ในที่ดินดีดังนั้นเพื่อให้พระวาจาของพระเจ้าบังเกิดผลในตัวเราหัวใจของเราต้องพร้อมที่จะรับพระวาจานั้นแล้วนำเอาพระวาจานั้นมา“ปฏิบัติ”และเอามา“เป็นชีวิต” ข้อคิด…เมล็ดพันธุ์พืชเป็นอะไรที่น่าอัศจรรย์จริงๆเพราะมันสามารถทำให้ผืนดินที่แห้งแล้งไม่เกิดผลบังเกิดผลอุดมได้แต่ว่าในขณะเดียวกันเมล็ดพันธุ์ก็เป็นอะไรที่เปราะบางอย่างที่สุดเพราะมันต้องขึ้นกับชนิดของดินที่มันจะต้องเติบโตขึ้นถ้าหากว่าดินไม่ดีเมล็ดพันธุ์ก็จะเหี่ยวแห้งอับเฉาและตายไปในที่สุดแต่ถ้าเป็นดินดีเมล็ดพันธุ์นั้นก็จะออกผลอย่างอุดมดังที่เราเห็นในธรรมชาติ ในเรื่องของ“คำพูด” ก็เช่นเดียวกัน…คำพูดเป็นอะไรบางอย่างที่มีพลังอำนาจสูงมากๆ…คำพูดสามารถให้ความบรรเทาใจให้แรงบันดาลใจให้คำสอนให้การแก้ไขให้การท้าทายให้เกิดการเปลี่ยนแปลงในชีวิตฯลฯหรือคำพูดนั้นอาจจะไม่ได้ให้อะไรเลยก็ได้ที่ร้ายกว่านั้นคำพูดบางคำอาจจะเป็นการทำร้ายและทำลายผู้อื่นได้เช่นกันเช่นคำพูดที่ทิ่มแทงคำพูดเท็จคำพูดที่ไร้สาระ ฯลฯดังนี้เป็นต้น พูดไปแล้วคำพูดแต่ละคำนั้นขึ้นอยู่กับท่าทีของผู้พูดว่ามีจุดประสงค์เช่นใดและอยู่ที่ผู้ฟังว่าให้ความสนใจมากน้อยเพียงใด […]

ข้อคิดวันสมโภชนักบุญเปโตรและเปาโลอัครสาวก มธ16: 13-19…ท่าน(นักบุญเปโตร)คือศิลาและบนศิลานี้เราจะตั้งพระศาสนจักรของเรา…เราจะมอบกุญแจอาณาจักรสวรรค์ให้… …สำหรับข้าพเจ้า(นักบุญเปาโล)นั้นชีวิตของข้าพเจ้ากำลังจะถูกถวายเป็นเครื่องบูชาอยู่แล้วถึงเวลาแล้วที่ข้าพเจ้าจะต้องจากไปข้าพเจ้าต่อสู้มาอย่างดีแล้วข้าพเจ้าวิ่งมาถึงเส้นชัยแล้วข้าพเจ้ารักษาความเชื่อไว้แล้วยังเหลืออยู่ก็เพียงมงกุฎแห่งความชอบธรรมซึ่งองค์พระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงพิพากษาอย่างเที่ยงธรรมจะประทานให้ข้าพเจ้าในวันนั้น… ข้อคิด…การสมโภชนักบุญเปโตรและนักบุญเปาโลในวันนี้เป็นการเฉลิมฉลองที่เก่าแก่ที่สุดวันหนึ่งของพระศาสนจักรและที่จริงเป็นการสมโภชที่มีมาก่อนการสมโภชพระเยซูเจ้าทรงบังเกิดหรือวันคริสต์มาสเสียอีก…ตั้งแต่ศตวรรษที่สี่เป็นต้นมาที่ในวันสมโภชนี้มีการถวายพิธีมิสซาบูชาขอบพระคุณสามมิสซาด้วยกันคือที่มหาวิหารนักบุญเปโตรในนครรัฐวาติกันมิสซาหนึ่งที่มหาวิหารนักบุญเปาโลนอกกำแพงเมืองอีกมิสซาหนึ่งและที่คาตากอมบ์นักบุญเซบาสเตียนซึ่งเชื่อกันว่าศพของท่านนักบุญอัครสาวกที่ยิ่งใหญ่ทั้งสองท่านนี้คงจะถูกเก็บซ่อนไว้ณที่นี้เป็นระยะเวลาหนึ่งอีกมิสซาหนึ่ง นักบุญเปโตรเป็นชาวประมงของตำบลเบทไซดาในแคว้นกาลิลี(ลก5: 3; ยน1: 44) แต่ว่าต่อมาท่านได้ย้ายมาตั้งหลักแหล่งที่เมืองคาร์เปอร์นาอุม(มก1: […]

ข้อคิดอาทิตย์ที่13เทศกาลธรรมดา ปี A มธ10: 37-42…เราอยู่ในบ้านของพระเจ้าพระเจ้าทรงเป็นเจ้าบ้านส่วนเราเป็นแขกให้เราได้มีความรู้สึกว่าเราได้รับการต้อนรับและให้เราทำตัวเหมือนกับอยู่ที่บ้านและในเมื่อพระเจ้าทรงยอมรับเราก็ขอให้เราได้ยอมรับซึ่งกันและกันด้วย… พระเยซูเจ้าทรงเตือนสอนสานุศิษย์ของพระองค์ให้พร้อมที่จะรู้จักเสียสละสิ่งอันเป็นที่รักของตนในชีวิตเพื่อพระเจ้าและเพื่อเพื่อนพี่น้อง ข้อคิด…ใครก็ตามที่ไม่ยอมแบกกางเขนของตนและติดตามพระเยซูเจ้าไปก็ไม่สมควรเป็นศิษย์ของพระองค์…และเราแต่ละคนต่างก็มีกางเขนที่จะต้องแบกซึ่งก็หนักพอสมควรและเราพร้อมที่จะแบกมันหรือเปล่า?         พระเยซูเจ้าได้ทรงแบกกางเขนของพระองค์เช่นเดียวกันสิ่งที่เราต้องทำก็คือแบกกางเขนของเราแต่ละคนกางเขนของเรามิใช่ทำด้วยไม้แต่ทำด้วยหน้าที่การงานปัญหาความวิตกกังวลความป่วยไข้ความขัดแย้งกับคนที่อยู่ด้วยกันกับเราในบ้านซึ่งไม่เหมือนกันและในที่ทำงานฯลฯอาจจะไม่รู้จบสิ้นและกางเขนนี้อาจจะไม่ใหญ่โตอะไรมากมายนักส่วนใหญ่แล้วมักจะเป็นกางเขนอันเล็กๆแต่ว่าเยอะแยะเต็มไปหมด         กางเขนที่เราแต่ละคนต้องแบกนั้นคนอื่นอาจจะมองไม่เห็นและอาจจะไม่ใช่สิ่งปรากฏภายนอกแต่ว่ามันอาจจะเกิดขึ้นภายในตัวเราเองเช่นความกดดันความทุกข์เศร้าโศกฯลฯ         […]

ข้อคิดอาทิตย์ที่ 12 เทศกาลธรรมดา ปี A มธ10: 26-33…พระเยซูเจ้าทรงตรัสกับสานุศิษย์ของพระองค์ว่าอย่ากลัวเลยที่จะยอมรับพระองค์ต่อหน้ามนุษย์เพราะพระองค์ก็จะยอมรับผู้นั้นเฉพาะพระพักตร์พระบิดาของพระองค์ผู้สถิตในสวรรค์… พระเยซูเจ้าทรงเตือนสอนสานุศิษย์ของพระองค์ไม่ให้เกรงกลัวที่จะพูดในการเป็นประจักษ์พยานถึงข่าวดีของพระองค์…พลางรับประกันกับพวกเขาว่าพระเจ้าจะทรงใส่ใจและดูแลพวกเขาณเวลาที่พวกเขาจะถูกทดลอง ข้อคิด…เมื่อพระเยซูเจ้าส่งพวกอัครสาวกให้ออกไปประกาศคำสั่งสอนของพระองค์เขาก็มีเหตุผลที่จะต้องกลัวเพราะพระองค์รู้ดีว่าพวกเขาจะต้องเผชิญกับความยากลำบากและการต้องถูกเบียดเบียน…ดังนั้นพระเยซูเจ้าจึงได้ทรงบอกกับพวกเขาถึงสามครั้งว่า“อย่ากลัวเลย” เป็นเรื่องปรกติที่เราบางครั้งก็ขาดความกล้าหาญและรู้สึกกลัวขึ้นมา…ให้เราลองนึกถึงคนบางคนหรือแม้นกระทั่งตัวเราเองที่ประสบความสำเร็จอะไรบ้างในชีวิตจะต้องได้สัมผัสกับความกลัวไม่มากก็น้อยและให้เราลองนึกถึงท่านประกาศกเยเรมีย์ในบทอ่านที่หนึ่ง(ยรม20: 10-13) หรือแม้นพระเยซูเจ้าเองในสวนเก็ธเสมานี ความกลัวจริงๆแล้วก็มิใช่เป็นสิ่งเลวร้ายบางครั้งกลับทำหน้าที่คอยปกป้องพลางเตือนเราถึงภัยอันตรายอันอาจจะเกิดขึ้นแต่ถึงกระนั้นความกลัวบางครั้งก็สามารถเป็นอุปสรรคในการใช้ชีวิตหรือในการทำอะไรบางอย่างได้และอาจจะทำให้เรากลายเป็นคนขี้ขลาดไม่กล้าทำอะไรบางอย่าง พระเยซูเจ้าทรงทราบดีว่าพวกอัครสาวกมีความกลัวพระองค์จึงพยายามที่จะกระตุ้นพวกเขาให้มีความกล้าหาญและพยายามผลักดันพวกเขาไม่ให้กลัวเพราะรู้ดีว่าความกลัวสามารถทำให้พวกเขากลายเป็นคนขี้ขลาดจนไม่สามารถทำสำเร็จซึ่งพันธกิจที่พระองค์จะทรงมอบหมายให้กับพวกเขา […]

ข้อคิดวันสมโภชพระวรกายและพระโลหิตพระคริสตเจ้า ปี A ยน6: 51-59…เราเป็นปังทรงชีวิตที่ลงมาจากสวรรค์ใครที่กินปังนี้จะมีชีวิตอยู่ตลอดไปและปังที่เราจะให้นี้คือเนื้อของเราเพื่อให้โลกมีชีวิต…ผู้ที่กินเนื้อของเราและดื่มโลหิตของเราก็ดำรงอยู่ในเราและเราก็ดำรงอยู่ในเขา เวลาที่เราพูดถึงเอกภาพของพวกเราในองค์พระคริสตเจ้านั้นนักบุญเปาโลบอกกับพวกเราว่าเหมือนกับหลากหลายเมล็ดข้าวซึ่งถูกนำมารวมกันเข้าไว้เพื่อทำเป็นขนมปังก้อนเดียว…ช่างเป็นภาพที่สวยงาม…พิธีบูชาขอบพระคุณเป็นการทำการสมโภชและเป็นการเสริมพลังให้กับเอกภาพของพวกเราในพระคริสตเจ้าในพระศาสนจักรของพระองค์ ข้อคิด…ในฐานะที่เราเป็นมนุษย์เราคงจะไม่สามารถมีชีวิตอยู่ได้ด้วยข้าวปลาอาหารแต่เพียงอย่างเดียวเพราะเรายังต้องทนทุกข์ยากลำบากจากความหิวกระหายอีกหลายๆอย่างให้เราลองหันกลับมาหาพระวรสารเพื่อที่จะดูหลากหลายชนิดของ“ปังหรืออาหาร”ที่พระเยซูเจ้าได้ทรงนำเสนอให้กับประชาชนว่ามีอะไรบ้างที่จะช่วยดับความหิวความกระหายของพวกเขา สำหรับประชาชนที่กำลังติดตามพระเยซูเจ้าในถิ่นทุรกันดารและไม่ได้ทานอาหารมาหลายวันแล้วพระองค์ก็ได้ทรงจัดหาอาหารหรือขนมปังซึ่งเป็นอาหารประจำวันสำหรับคนโดยทั่วๆไปให้พวกเขาสำหรับจะดับความหิวกระหายสำหรับปากท้องของพวกเขา สำหรับคนที่ป่วยเป็นโรคเรื้อนพระองค์ก็ได้ทรงให้อาหารแห่งการช่วยรักษาให้หาย สำหรับหญิงที่ถูกโดดเดียวที่ขอบบ่อน้ำยาก็อบพระองค์ก็ได้ทรงจัดหาอาหารแห่งความเอื้ออาทรและความเห็นอกเห็นใจของพระองค์ให้นาง สำหรับคนบาปพระองค์ก็ได้ทรงให้อาหารแห่งการยกบาปให้กับพวกเขา สำหรับคนที่ถูกสังคมทอดทิ้งพระองค์ก็ทรงแบ่งปันอาหารกับพวกเขาซึ่งความเป็นมิตรและความเห็นอกเห็นใจ […]

ข้อคิดวันสมโภชพระตรีเอกภาพ ปี A   2 คร13: 11-13…ขอพระหรรษทานของพระเยซูคริสต์องค์พระผู้เป็นเจ้าขอความรักของพระเจ้าและความสนิทสัมพันธ์ของพระจิตเจ้าสถิตอยู่กับทุกท่านเทอญ… วันนี้เราทำการสมโภชธรรมล้ำลึกยิ่งใหญ่สุดแห่งความเชื่อของพวกเราคริสตชนนั่นก็คือธรรมล้ำลึกแห่งพระตรีเอกภาพ…พระเจ้าคือพระบิดาและพระบุตรและพระจิต…อันเป็นธรรมล้ำลึกที่เราต้องเชื่อและอธิษฐานภาวนาถวายเกียรติและดำเนินชีวิตธรรมล้ำลึกนี้อย่างซื่อสัตย์ ข้อคิด…สิ่งแรกที่บิดามารดาสอนเราเกี่ยวกับเรื่องของคริสตศาสนา ก็คงจะเป็นการทำ “เครื่องหมายสำคัญมหากางเขน” […]

ข้อคิดวันสมโภชพระจิตเจ้า ปี A   กจ 2:1-11…ศิษย์ทุกคนได้รับพระจิตเจ้าเต็มเปี่ยมและเริ่มพูดภาษาอื่นๆตามที่พระจิตเจ้าประทานให้พูด…ประชาชนแต่ละคนได้ยินพวกอัครสาวกพูดภาษาของตน… วันนี้เป็นวันที่พระเยซูเจ้าได้ทรงซื่อสัตย์ต่อคำมั่นสัญญาที่ได้ทรงให้ไว้กับบรรดาศิษย์ของพระองค์ว่าจะทรงประทานพระจิตศักดิ์สิทธิ์ให้กับพวกเขา…การเสด็จมาขององค์พระจิตเจ้าได้ทำการเปลี่ยนแปลงบรรดาอัครสาวกและพระศาสนจักรก็ได้ถือกำเนิดขึ้น…การสมโภชในวันนี้เป็นการรื้อฟื้นพระพรขององค์พระจิตเจ้าในพวกเราแต่ละคนและในพระศาสนจักรทั้งหมดด้วย ข้อคิด…นักบุญลูกากล้าที่จะมองดูธรรมประเพณีของชนชาวยิวว่าวันสมโภชพระจิตเจ้าเป็นเหมือนการเฉลิมฉลองการที่พระยาเวห์ทรงประทานธรรมบัญญัติให้กับพวกเขาบนภูเขาซีนัย…ในวันนั้นได้มีลมพัดแรงกล้า มีเปลวไฟและได้มีเสียงประกาศธรรมบัญญัติ ต่อมาเปลวไฟนั้นได้แยกตัวออกเป็นลิ้นไฟ 70 […]

ข้อคิดอาทิตย์ที่หก  เทศกาลปัสกา ปี A   ยน 14:15-21…ถ้าท่านทั้งหลายรักเรา ท่านจะปฏิบัติตามบทบัญญัติของเรา…เราจะไม่ทิ้งท่านทั้งหลายให้เป็นกำพร้า เราจะกลับมาหาท่านในไม่ช้า…พระบิดาจะประทานพระจิตแห่งความจริงให้อยู่กับท่านตลอดไป พระเยซูเจ้าได้ทรงตรัสกับพวกเราด้วยพระวาจาที่พระองค์ได้ทรงตรัสกับบรรดาศิษย์ของพระองค์ว่า “ถ้าท่านทั้งหลายรักเรา […]

ข้อคิดวันสมโภชพระเยซูเจ้าเสด็จสู่สวรรค์ ปี A   มธ 28:16-20…พระเจ้าทรงมอบอำนาจอาชญาสิทธิ์ทั้งหมดในสวรรค์และบนแผ่นดินให้พระเยซูเจ้า…และพระองค์จะอยู่กับเราทุกวันตลอดไปตราบจนสิ้นพิภพ… การเสด็จสู่สวรรค์ของพระเยซูเจ้าเป็นสุดยอดแห่งชัยชนะของพระองค์เหนือบาปและความตาย เป็นวันแห่งความชื่นชมยินดีและเป็นวันแห่งความหวังสำหรับผู้ที่กำลังติดตามพระองค์…พระองค์ทรงต้องการให้เราได้มีส่วนร่วมในชัยชนะของพระองค์ แม้นว่าพระองค์ได้ทรงละจากพวกเราไปสู่สวรรค์แล้ว แต่พระองค์ก็ยังอยู่กับพวกเราผ่านทางพระจิตของพระองค์ซึ่งคอยช่วยเหลือพวกเราที่ยังใช้ชีวิตบนโลกใบนี้และกำลังเดินทางแห่งชีวิตมุ่งหน้าไปสู่พระอาณาจักรสวรรค์ […]

ข้อคิดวันอาทิตย์สมโภชปัสกา   ยน 20: 1-9…เขาเห็นและมีความเชื่อ แต่อัครสาวกทั้งสองยังไม่เข้าใจพระคัมภีร์ที่ว่าพระเยซูเจ้าต้องทรงกลับคืนพระชนมชีพจากบรรดาผู้ตาย..   วันนี้เป็นวันแห่งการเฉลิมฉลอง เป็นวันที่พระคริสตเจ้าได้ทรงหักโซ่ตรวนแห่งความตายและได้ทรงเสด็จกลับคืนพระชนมชีพจากความตายอย่างพระผู้มีชัย…มิใช่เพื่อพระองค์เอง แต่เพื่อเรามนุษย์ทุกๆคน […]